Główny Inspektorat Transportu Drogowego, wydając wytyczną nr 1 pkt. 3 z dnia 04 lipca 2011 roku. W wytycznej nr 1 GITD, określono zasady w granicach których może nastąpić „skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego”. Zgodnie z art. 8 ust. 6 i 7 rozporządzenia 561/2006: ,,w ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu (…) odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin.” W świetle powyższych norm, wobec braku odpowiednich przepisów dotyczących sankcjonowania przewoźników za brak skompensowania skróconego odpoczynku tygodniowego, przy ustalaniu, czy odpoczynek tygodniowy został wykorzystany prawidłowo, analiza powinna obejmować dokumenty powstałe po dniu skrócenia odpoczynku tygodniowego. W tym celu istotne jest wskazanie prawidłowego odpoczynku tygodniowego (regularnego lub skróconego), a następnie oznaczenie sześciu okresów 24 godzinnych, po których kierowca musi skorzystać z kolejnego odpoczynku tygodniowego zgodnie z art. 8 ust. 6 rozporządzenia nr 561/2006. Jeżeli w analizowanym okresie kierowca nie odbierze prawidłowego odpoczynku tygodniowego, podstawie do ustalenia wielkości naruszenia stanowi najdłuższy odebrany odpoczynek.
Źródło :Schemat pochodzi z wytycznej GITD
Jeżeli w analizowanych sześciu okresach 24 godzinnych kierowca wykorzystał odpoczynek krótszy ni 24 godziny, ale w późniejszym terminie otrzymał pełna rekompensatę (tj. do 45 godzin), podstawę do ustalenia wielkości naruszenia stanowi różnicą pomiędzy okresem 24 godzinnym a faktycznie odebranym odpoczynkiem (np. 24h – 20h). Jeżeli jednak rekompensata nie będzie pełna, oznacza to niedozwolone skrócenie odpoczynku tygodniowego, a podstawie do ustalenia wielkości naruszenia stanowi różnica pomiędzy okresem 45 godzinnym a faktycznie odebranym odpoczynkiem (np. 45h – 20h).
źródło: Schemat pochodzi z wytycznej GITD
Wskazać należy, że pierwszeństwo w oznaczaniu maja poszczególne odpoczynki dzienne i tygodniowe, a dopiero w kolejnym etapie należy szukać rekompensaty za poprzednio skrócone odpoczynki tygodniowe.
Należy zwrócić uwagę, że przy określaniu odpoczynków tygodniowych okresy 24- godzinne są sztywne w przypadku, gdy nie odebrano odpoczynku tygodniowego i okres rozliczeniowy zamykamy po sześciu okresach 24 godzinnych”.