Od 350-2000 zł wzrośnie koszt oskładkowania kierowcy za pracę w Niemczech po orzeczeniu TK

3

Autor publikacji: Mariusz Miąsko Prezes Kancelarii Prawnej Viggen sp.j.

 
I. WSTĘP – TROCHĘ NA TEMAT WYPOWIEDZI „EKSPERTÓW”

        Zagadnienie wzrostu kosztów wynagrodzenia kierowców po orzeczeniu TK w sprawie ryczałtów noclegowych, wydaje się ze wszech miar poważne i godne mądrego potraktowania, a zwłaszcza obiektywnego wyliczenia oraz racjonalnej, merytorycznej dyskusji. Tymczasem czytając niektóre wpisy ekspertów na forach internetowych, odnoszę wrażenie, że przynajmniej niektóre wypowiedzi zakrawają na groteskę i próbują sugerować, że temat nie jest, aż tak ważny lub że skutki nie będą, aż tak dotkliwe itp. Po ostatniej mojej publikacji poświęconej przedmiotowemu zagadnieniu, pojawiły się wpisy (przeciwko tezie o wzroście kosztów ubruttowienia wynagrodzenia po orzeczeniu TK), że przecież drobnymi zabiegami w regulaminie można dokonać takich zmian, iż nie wzrosną miesięczne koszty ubruttowienia wynagrodzenia kierowców. Otóż nie, w mojej ocenie nie można żadnymi drobnymi lub nawet poważnymi zmianami w regulaminie zniwelować 100% niekorzystnych skutków orzeczenia TK. Wykażę to poniżej matematycznie.

II. O ILE WZROŚNIE SZACUNKOWY KOSZT UBRUTTOWIENIA WYNAGRODZENIA PO ORZECZENIU TK?

         Najprościej byłoby powiedzieć, że różnie w różnych firmach – co jest prawdą. Są też takie firmy, w których w ogóle nie wzrośnie i są też firmy w przypadku niektórych kierowców nie wzrośnie koszt ubruttowienia wynagrodzenia. Uśredniając jednak, najprościej byłoby powiedzieć, że wzrost kosztów na terenie Niemiec może wynosić od ponad 300 zł per kierowca do nawet kilku tysięcy per kierowca. Wszytko zależy od kilku czynników, opisanych szczegółowo poniżej. Jednocześnie od razu zaznaczam, że będę Państwu bardzo wdzięczny za każdą merytoryczną sugestię i wskazanie ewentualnej niedoskonałości w wykonanych przeze mnie obliczeniach, ponieważ jak wiadomo, ideał nie istnieje, ale warto do niego zmierzać.

         Bardzo liczne telefony pracodawców nie tylko z całego kraju, ale Europy wskazują, że branża transportowa (głównie księgowi i kadrowe) słusznie czuje się bardzo zaniepokojona tematyką wzrostu kosztów ubruttowienia wynagrodzenia kierowców, po ostatnim orzeczeniu TK w sprawie wypłaty ryczałtów noclegowych. Sygnalizowałem przedmiotowe zagadnienie już w poprzednich publikacjach, a w niniejszym opracowaniu postaram się wyjaśnić przedmiotowe zagadnienie w ujęciu matematycznym.

III. ZAŁOŻENIA DLA DALSZYCH WYLICZEŃ

         W wyliczeniu przyjęto następujące założenia:

– wynagrodzenie 2000 zł brutto,

(przyjęte założenie odpowiada wymiarowi płacy minimalnej w Polsce obowiązującej od 1 stycznia 2017 r. Do obliczeń uznana została taka wartość, ponieważ z obserwacji poczynionych w kilkuset firmach transportowych, wymiar wynagrodzenia zasadniczego nie przekracza, co do zasady 2000 zł brutto lub w minimalny sposób przekracza tę wartość, więc kwota ta stanowi wygodną i miarodajną podstawę do obliczeń);

– wymiar pracy 168 godzin za styczeń,

(w poszczególnych miesiącach wymiar normy pracy jest zmienny, więc obliczenia w tych miesiącach mogą generować różnice względem wyliczenia za styczeń, ale będą to bardzo niewielkie rozbieżności);

– cały wymiar pracy zrealizowano na terenie Niemiec,

(przyjęcie takiego założenia, co do zasady nie ma większego znaczenia, ponieważ przyjęcie częściowej pracy na terenie Niemiec generowałoby proporcjonalnie inne wyniki dla pracy w innych krajach. Przyjęcie rozliczenia wyłącznie dla Niemiec pozwala na uzyskanie „czystego” i pewnego wyniku orientacyjnego. W kolejnym opracowaniu wykażemy natomiast, o ile wzrosną koszty wynagrodzenia we Francji – będzie to ciekawa obserwacja, ponieważ dopłaty na terenie Francji będą, co do zasady wyższe);

– kurs przyjęty – 4,30 zł,

(jest to średni, zaokrąglony kurs za ostatni kwartał, a więc jest względnie miarodajny dla obliczeń);

– wymiar płacy minimalnej w Niemczech to 8,84 euro,

(wymiar taki obowiązuje od 1 stycznia 2017 r.);

– zakładana w styczniu ilość 22 dni pracy (22 diety),

(w praktyce może ich oczywiście być mniej lub nieco więcej, ale powyższe uśrednienie odpowiada częstemu schematowi występującemu w transporcie, więc jest względnie miarodajne);

– zakłada się w symulacji także, że w okresie tym (w styczniu) wystąpią dwa wyjazdy do Niemiec i dwa powroty do kraju,

(oczywiście może w praktyce wystąpić większa lub mniejsza ilość wyjazdów i powrotów, co dość znacząco wpłynie na obliczenia)

Dla porządku nadmienić należy, że wyliczenia mogą być w niektórych przypadkach zaokrąglane np. do złotówek, ponieważ dla wykazania tendencji wzrostu kosztów, wykazanie wartości, co do groszy nie ma większego znaczenia.

IV. CO PO ORZECZENIU TK MOŻNA WLICZYĆ NA POCZET PŁACY MINIMALNEJ PRACOWNIKA DELEGOWANEGO?

         W pierwszej kolejności należy ustalić minimalny wymiar płacy, którą polski pracodawca musi wypłacić pracownikowi za pracę na terenie Niemiec.

Mnożymy 8,84 euro x 168h = 1485,12 euro. Musimy, więc w styczniu wypłacić kierowcy za pracę na terenie Niemiec minimum 1485,12 euro x 4,30 zł = 6386,02 zł brutto.

Taką też kwotę będziemy musieli teraz „uzupełnić” różnymi składnikami. Składniki te mogą być różne, ponieważ prawo Unii Europejskiej pozwala uzupełnić płacę minimalną pracowników delegowanych składnikami, takimi jak np. diety, ryczałty, stałe premie. Jednocześnie prawo UE nie pozwala, aby tymi składnikami były premie w kwotach niestałych, niektóre część diet, dodatki za godziny nadliczbowe, dyżury, pracę w godzinach nocnych i wiele innych.

Oczywiste jest, że żaden pracodawca nie będzie zainteresowany wliczeniem w poczet płacy minimalnej pracowników delegowanych premii, ponieważ podlegają one pełnemu oskładkowaniu, a więc zwiększają koszt brutto wynagrodzenia u pracodawcy.

Do płacy minimalnej nie można od 1 stycznia 2017 roku zaliczyć ryczałtów noclegowych zagranicznych. Można zaliczyć natomiast ryczałty noclegowe krajowe. W telegraficznym skrócie wyjaśnić w tym miejscu należy, iż kwestia zaliczenia i wypłaty ryczałtów noclegowych nie podlega dyskusji, ponieważ TK w uzasadnieniu orzeczenia wprost uznał za niekonstytucyjny ten przepis, który stanowił, iż kierowcy są w podróży służbowej w zakresie ryczałtów noclegowych. Mało tego, TK w uzasadnieniu powtórzył, iż zgadza się ze stanowiskami Sądu Najwyższego z 1998, 2008 i 2013 roku, iż kierowcy, co do zasady nie przebywają w podróży służbowejDla porządku przypomnieć należy pewną chronologię zdarzeń. Otóż począwszy od roku 1998 Sąd Najwyższy prezentował w kolejnych orzeczeniach stanowisko (np.: w orzeczeniu z 2008 r.), iż kierowca, co do zasady nie przebywał w podróży służbowej. Takie uzasadnienia orzeczeń SN (iż kierowca nie jest w podróży służbowej), stanowiły dla ZUS i US podstawę do domagania się do przewoźników oskładkowania świadczeń wypłaconych z tytułu ryczałtów noclegowych (a także diet). Dlatego też w 2009 roku ustawodawca staraniami strony społecznej (głównie za sprawą OZPTD i ZMPD), procedował nowelizację Ustawy o czasie pracy kierowców i dodał art. 21a, na podstawie którego w związku z art. 2 pkt. 7 UoCzPK wynikało, iż od 2010 r kierowcy z jednej strony przebywają w podróży służbowej a z drugiej strony bezsporne stało się, iż: „kierowcy w podróży służbowej przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem tego zadania służbowego, ustalane na zasadach określonych w przepisach art. 775 § 3-5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy”. Dzięki powyższym uregulowaniom ZUS i US, przestały domagać się oskładkowania świadczeń z tytułu między innymi ryczałtów noclegowych. Niestety, TK uznał art. 21a za niekonstytucyjny a więc niejako wróciliśmy do punktu wyjścia sprzed 2010 roku, gdy jedynym źródłem oceny, czy kierowcy są w podróży służbowej były orzeczenia SN (z 1998r. i 2008r.), z których uzasadnień wprost wynika, iż kierowcy nie przebywają w podróży służbowej. Mało tego, od tamtej pory „przybyło” kolejne orzeczenie SN z 10 września 2013r., w którego uzasadnieniu po raz trzeci powtórzono, że (do 2010 roku), kierowcy nie przebywali w podróży służbowej. Tak więc obecnie, po orzeczeniu TK, mamy sytuację nie tylko taką samą jak przed 2010 rokiem, ale nawet znacznie gorszą. Dlatego gorszą, że dodatkowo TK wyraził w uzasadnieniu, że podziela pogląd SN w tej kwestii, a ponadto zaznaczył, że w ewentualnie przyszłej nowelizacji UoCzPK należy rozważyć, czy w ogóle w trakcie wykonywania zadania przewozowego kierowca może przebywać w podróży służbowej w zakresie ryczałtów noclegowych (sugerując „między wierszami”, że nie może). Do 2010 roku urzędnicy ZUS i US mogli przynajmniej ewentualnie domniemywać, że kierowcy w zakresie ryczałtów noclegowych być może przebywają w podróży służbowej, natomiast po uzasadnieniu orzeczenia TK, w ogóle nie ma wątpliwości, że kierowcy w tym zakresie (ryczałtów noclegowych), w podróży służbowej nie są…i najprawdopodobniej nie będą mogli być także w przyszłości.   

Nie ma zupełnie znaczenia, że nadal obowiązują inne przepisy, na podstawie których kierowcy pozostają w podróży służbowej, ponieważ chodzi o to, że w pewnym zakresie (diety) kierowca przebywa w podróży służbowej, natomiast w innym zakresie (ryczałty za noclegi międzynarodowe) kierowca nie znajduje się w podróży służbowej. Może się to wydawać absurdalne, ale tak właśnie TK orzekł (zgodnie z treścią skargi wnioskodawcy TLP). Jako ciekawostkę powiem, że gdy wyjaśniałem przedmiotowe zagadnienie naszym programistom tworzącym nasze oprogramowanie VTS rozliczające płace międzynarodowe kierowców, najpierw przez kilka minut nie dowierzali, a później przez 15 minut szczerze się śmiali, ciągle nie mogąc uwierzyć, jak można było wydać taki wyrok i jak można było złożyć taką skargę do TK, która nie dość, że ograniczyła rentowność polskich firm transportowych, to na dodatek stwierdza, że można być w podróży służbowej w kraju, ale nie jest się w niej poza granicami kraju – zakrawa to na żart lub pokraczność intelektualną, ale takie właśnie jest to orzeczenie. Tak na regulacje prawne w branży TSL, reagują ludzie postronni – co jest bardzo symptomatyczne. Wracając do meritum, pracodawcom opłaca  się „uzupełnić” płacę minimalną (6 386,02 zł brutto) pracowników delegowanych do Niemiec – płacą zasadniczą/minimalną polską (2000 zł brutto) oraz dietami (podwyższonymi w regulaminach do 49 euro i pomniejszonymi o minimalny niemiecki wymiar socjalny) i…tyle. Brak bowiem innych niż diety składników zwolnionych z oskładkowania, które jednocześnie, zgodnie z prawem UE, wolno byłoby zaliczyć na poczet płacy minimalnej pracownika delegowanego.

         Dla jasności, wobec najróżniejszych opinii wyjaśnię tylko, iż w mojej ocenie nie ma możliwości wprowadzenia i wypłacania ryczałtów noclegowych na poziomie wewnątrzzakładowych źródeł prawa pracy. Determinuje to kilka przesłanek. Po pierwsze nie można na gruncie aktu niższego rangą (np.: zapisy umowy lub regulaminu wynagradzania), ustanawiać obowiązywania instytucji prawnych, które nie mają własnego umocowania ustawowego w KP lub UoCzPK lub które zostały uznane za niekonstytucyjne orzeczeniem TK. Mało tego TK wyraźnie wskazał w uzasadnieniu, że ewentualna przyszła nowelizacja prawa pracy kierowców, nie może dopuszczać jednoczesnego wykonywania zadania transportowego i podróży służbowej w zakresie ryczałtów noclegowych. Zagadnienie to dokładniej zostanie opisane w glosie do orzeczenia TK. Tak dokładnie rozumieją orzeczenie TK sądy pracy, które tylko dlatego oddalają powództwa kierowców po orzeczeniu TK, iż oceniają, że kierowcy w zakresie ryczałtów noclegowych międzynarodowych nie są w podróży służbowej. W opozycji do logiki stoi stanowisko, prezentowane przez niektórych komentatorów, iż na potrzeby procesów sądowych, kierowcy nie są w podróży służbowej, ale na potrzeby wypłaty płacy minimalnej pracowników delegowanych za granice to jednak ci sami kierowcy są w podróży służbowej i ryczałty noclegowe wypłacać nadal można. Takie rozumowanie wydaje się wręcz absurdalne. Nie da się „zjeść ciastka i mieć ciastko”.

Absurd totalny. Nasi prawnicy reprezentowali klientów w ponad 1000 rozprawach z zakresu prawa pracy w obszarze ryczałtów noclegowych i co jak co, ale sposób interpretacji sądów w tym obrębie to znamy jak mało kto. Oczywiście, każdy na własną odpowiedzialność może nadal wypłacać ryczałty noclegowe, ale zdecydowanie odradzam.

Gdyby nawet jakikolwiek pracodawca uregulował w wewnątrzzakładowych źródłach prawa, iż będzie wypłacał ryczałty noclegowe, to pomimo użytej nazwy „ryczałt noclegowy”, nie stałby się on ryczałtem noclegowym, lecz ewentualnie świadczeniem nienależnym, które nie nosi konstytutywnych atrybutów świadczeń związanych z podróżą służbową (bo tak orzekł TK). W sensie formalnym, takie świadczenie byłoby rodzajem premii, która oczywiście musiałaby zostać ubruttowiona. Dowodów na taki punkt widzenia, ze strony organów kontrolnych jest, aż nadto i w poprzedniej publikacji przedstawiłem już wykaz sygnatur, w których US i ZUS, podzielały ten (logiczny skądinąd) pogląd. Stanowczo odradzam taką moim zdaniem nieprawidłową i bardzo ryzykowną metodykę działania(!)

V. STANOWISKO ZUS

         W tym miejscu odniosę się jeszcze do jednej kwestii, otóż nie ma znaczenia, jakie stanowisko zajmie na poziomie ogółu ZUS, ponieważ niepodważalne jest finalnie, że ZUS nie ma uprawnień do oceny, czy przedmiotowy składnik należy oskładkować, czy też nie, skoro składnik ten na mocy orzeczenia TK, w ogóle nie jest świadczeniem związanym z podróżą służbową. ZUS może, co najwyżej wypowiedzieć się na ewentualność, czy należy oskładkować ryczałt noclegowy, ale nie na okoliczność, czy można zwolnić z oskładkowania „coś”, co nie jest ryczałtem noclegowym, na mocy orzeczenia TK. W innym przypadku ZUS musiałby wstąpić w rolę ustawodawcy i wypowiadać się w sposób sprzeczny z treścią ustawy (KP). To w mojej ocenie zamyka przestrzeń do dywagacji w tym kierunku. Jest to oczywiście bardzo niekorzystna interpretacja dla pracodawców, ale trzeba sobie mówić prawdę taka jaka ona jest. Jest ona bardzo niekorzystna dla nas i dla naszych klientów – czyli dla wszystkich tych podmiotów, które realnie każdego miesiąca muszą wyliczyć wynagrodzenie i uzbierać „kupkę” „tanich” środków finansowych na wynagrodzenie kierowców.

VI. WYLICZENIE WZROSTU KOSZTU PŁACY

         Tak, więc na poczet płacy minimalnej w Niemczech należy „uzbierać” następujące składniki:

6386,02 zł brutto (minimum, które należy zapłacić za pracę w Niemczech) – 2000 zł brutto (minimum, które należy zapłacić za płacę w Polsce) = 4386,02 zł (kwota „brakująca”, którą należy „uzbierać z innych składników).

Kwotę tą można oczywiście uzupełnić częścią diet. W tym celu należy w wewnątrzzakładowych źródłach prawa pracy podwyższyć wymiar diet (ponieważ większość firm na obniżony wymiar do 30 zł) do 49 euro (maximum na Niemcy).

Ile zatem możemy „uzbierać” z diet? Zakładamy, iż występują dwa rodzaje diet, czyli: diety w Niemczech plus diety polskie za czas dojazdów do granicy niemieckiej i za czas powrotów od granicy niemieckiej do siedziby przedsiębiorstwa.

Tak więc: 18 diet po 49 euro plus 2 diety 24,50 euro i 2 diety 15 zł.
Daje nam to: 931 euro oraz 30 zł (z tym, że pod uwagę bierzemy jedynie diety niemieckie, ponieważ krajowe w tak niskiej wartości muszą/mogą zostać realnie skonsumowane przez pracownika, a zgodnie z prawem Unii Europejskiej, na poczet płacy minimalnej nie można zaliczyć świadczeń pokrywających pasywa, a jedynie świadczenia podnoszące aktywa pracownika. Zaliczenie tych diet jest na tyle wątpliwe, że aż realnie nieopłacalne w kontekście wysokich kar finansowych).

Jednak na poczet płacy minimalnej w Niemczech (6386,02 zł brutto) oczywiście nie można zaliczyć łącznej sumy diet w Niemczech, ponieważ od wartości tej należy odliczyć zgodnie z prawem niemieckim minimum socjalne.

W tej sytuacji od kwoty 931 euro odejmujemy pełne minimum socjalne: 241 euro za cały miesiąc (liczone obecnie w ujęciu dziennym zawsze jako 1:30 zgodzie z wytycznymi niemieckiego Ministerstwa Pracy, o czym pisaliśmy już we wcześniejszej publikacji http://jazdaprawna.pl/2016/12/16/zasady-wynagradzania-pracownika-delegowanego-do-niemiec-po-1-stycznia-2017-r/ ). Należy, więc wykonać operację odejmowania: 931 euro – 241 euro (odjąłem całe 241 euro, ponieważ w symulacji kierowca pracuje wyłącznie na terenie Niemiec) = 690 euro.

Przeliczając to na PLN: 690 euro x 4,30 zł co daje zaledwie 2 967 zł netto/brutto.

Tak więc od kwoty 6386,02 zł brutto odjęliśmy najpierw 2000 zł brutto, co dało nam 4 386,02 zł, a następnie odejmujemy od tej kwoty 2967 zł netto/brutto (z tytułu maksymalnej sumy diet w Niemczech), co dało nam kwotę „niedopłaty” (kwotę brakującą, którą nadal trzeba uzupełnić jakimś składnikiem) w wymiarze, aż 1419,02 zł brutto. Taką więc kwotę należy dopłacić składnikami wyłącznie ubruttowionymi, ponieważ „skonsumowane” zostały już wszystkie składniki zwolnione z oskładkowania (części diet).

VII. MIESIĘCZNY WZROST KOSZTU ZATRUDNIENIA PRACOWNIKA – DWA WYMIARY KOSZTÓW

I teraz najciekawsze.

To jak wysoka będzie dopłata do ubruttowienia zależy, (jak już wspomniałem), po pierwsze od już „zastanej” w danym przedsiębiorstwie wysokości wynagrodzenia zasadniczego, ilości i długości podróży służbowych, ale także (między innymi) od wymiaru wynagrodzenia netto, które „na rękę” chce otrzymać kierowca.

Poniżej poczynię wyliczenia według dwóch minimalistycznych założeń, w których:

a) kierowca chce otrzymać 6386,02 zł brutto (mniej nie może, ponieważ wartość ta stanowi minimum płacowe w Niemczech),
b) w drugim wariancie, kierowca chce otrzymać „na rękę” 6386,02 zł, czyli netto.

Jak już ustaliliśmy wcześniej, do założonej wartości 6386,02 zł z płacy zasadniczej i diet „zabrakło” kwoty 1419,02 zł (świadomie na chwilę nie określam, czy jest to wartość netto czy brutto, ponieważ samo w sobie określenie „brutto” może być mylące, ponieważ de facto mamy dwa rodzaje typy ubruttowienia – to które mówiąc kolokwialnie „niby” ponosi pracownik, ale finalnie i tak płaci je pracodawca i to, które formalnie i realnie ponosi pracodawca).

Najpierw wariant a).

         Gdybyśmy umówili się z kierowcą, że otrzyma on łącznie 6386,02 zł brutto (czyli płacę minimalną w Niemczech), to wówczas dopłata będzie niższa, a to dlatego, że wymiar ubruttowienia spoczywającego formalnie po stronie pracownika, (ale realnie wypłacanego przez pracodawcę), jest niższy i sumarycznie od kwoty 1419,02 zł brutto wynosi 1055,27 zł. Dlatego też wymiar ubruttowienia od kwoty 1419,02 zł wyniesie 363,75 zł, (przy założeniu, iż umówimy się z kierowcą, że za pracę na terenie Niemiec otrzyma brutto nie więcej niż 6386,02 zł).

Tak, więc w pierwszym wariancie a) realne wynagrodzenie miesięcznie kierowcy wzrośnie o około 363,75 zł.

Teraz wariant b).

W tym wariancie założyliśmy, że kierowca zarobi 6 386,02 zł netto („na rękę”). Należy założyć, że w praktyce także należy „uzupełnić” płacę o 1419,02 zł, ale w tym przypadku stanowi ona wartość netto dla kierowcy (czyli wartość, na którą kierowca się umówił, iż otrzyma ją do ręki od pracodawcy). Jeśli, więc przyjmiemy, że kwota 1419,02 zł jest kwotą netto (do wypłaty dla pracownika) – to oznacza, że faktyczny koszt ubruttowienia wyniósł, aż 2 343,37 zł brutto, co oznacza, że ubruttowienie tego pracownika, z którym umówiliśmy się na wypłatę płacy netto (na rękę) 6386,02 zł netto wzrośnie realnie dla pracodawcy, aż o 924,35 zł.

Reasumując:

a) jeśli kierowca miałby otrzymać wynagrodzenie za pracę w Niemczech w wymiarze 6386.02 zł netto (na rękę) wówczas pracodawca musi dopłacić aktualnie kwotę 924,35 zł,

b) jeśli kierowca miałby otrzymać wynagrodzenie za pracę w Niemczech w wymiarze 6386,02 zł brutto (z czego część została uzupełniona dietami) wówczas pracodawca musi dopłacić aktualnie kwotę 363,75 zł.

Oczywiście, w przypadku wynagrodzenia netto wyższego niż 6386,02 zł – ubruttowienie będzie odpowiednio jeszcze bardziej wzrastało.

Np. przy wynagrodzeniu:

– 7 000 zł netto – wzrost kosztu miesięcznego wynagrodzenia 1 kierowcy o około: 1374, 38 zł (dodatkowy koszt ubruttowienia miesięcznego wynagrodzenia),

– 8 000 zł netto – wzrost kosztu miesięcznego wynagrodzenia 1 kierowcy o około: 2107,28 zł (dodatkowy koszt ubruttowienia miesięcznego wynagrodzenia).

         Warto poczynić powyższe symulacje wzrostu wynagrodzenia, ponieważ jak pokazuje doświadczenie naszej Agencji Pracy Tymczasowej (ITEA Serwis Sp. zo.o. Sp. Kom. – grupa kapitałowa Kancelarii Prawnej Viggen Sp.j., http://aptserwis.pl/), kierowcy, którzy zgłaszają się do nas w poszukiwaniu pracy oczekują bardzo różnego wynagrodzenia w zależności od miejsca zamieszkania. Na podstawie naszych doświadczeń można z pewnym uśrednieniem przyjąć, iż co do zasady kierowcy ze wchodu Polski (np.: okolice Lublina) oczekują wynagrodzenia „do ręki” w okolicach 5 000 zł netto. Kierowcy z centralnej polski oczekują wynagrodzenia „do ręki” na poziomie, co do zasady nie niższym niż 6500 zł netto. Kierowcy z zachodniej Polski oczekują wynagrodzenia, co do zasady na poziomie nie niższym niż 7000 zł netto, ale bardzo często także na poziomie 8000 zł netto (do ręki). Oznacza to w praktyce, że o ile eliminacja ryczałtów noclegowych w firmach wschodniej Polski będzie generowała relatywnie nieduży wzrost kosztów ubruttowienia, o tyle w innych częściach kraju sytuacja ta diametralnie podroży koszty świadczenia transportu i zmniejszy rentowność przedsiębiorców.

Nie jestem pewien, czy w naszym kraju są tacy pracodawcy, którzy nagle będą w stanie ponieść koszt wzrostu oskładkowania wynagrodzenia o średni 1000 zł miesięcznie per kierowca…    

VIII. PODSUMOWANIE

         Szanowni Państwo, oczywiście nie jest moją rolą za wszelką cenę kogokolwiek przekonywać do naszych racji, ponieważ tak obiektywnie to ilość klientów, których obsługuje KPV z kraju i zagranicy jest taka, że zmuszeni jesteśmy dokonywać wyboru klientów do obsługi i w krótkiej perspektywie nie ma możliwości, abyśmy przyjęli wszystkich zainteresowanych. Niemniej jednak, gdy czytam czasami jakieś teorie „rodem z piekła”, to zwyczajnie nie mogę przejść obok tego bez zainteresowania, ponieważ mam świadomość, że jeśli „dziś” nie zareaguję to „jutro” przedsiębiorcy korzystający z tych „mądrości” internetowych ekspertów, trafią do nas do postępowań procesowych i będzie to tylko kwestią czasu.

Jeśli wyliczenia, które Państwu powyżej zaprezentowałem nie są wystarczająco przekonywujące i czytelne, to proszę zaufać kilku faktom:

– KPV rozlicza kierowców i innych pracowników delegowanych, a następnie skutecznie broni własnych racji przed organami kontrolnymi i sądami pracy, więc nasze rozważania mają jak najbardziej wymiar praktyczny,

– KPV od 16 lat zajmuje się prawem transportowym oraz prawem pracy i ubezpieczeń społecznych,

– KPV zatrudnia grupę wyśmienitych 20 prawników (w tym radców i adwokatów) oraz grupę znakomitych kadrowych,

– połowa prawników prawa materialnego KPV (włącznie ze mną) jest kadrowymi po oficjalnych kursach dla kadrowych, którzy dosłownie każdego dnia realizują rozliczenia kierowców i tworzą regulaminy, więc posiadają największe wśród prawników doświadczenie teoretyczne i praktyczne w Polsce. W mojej ocenie czytając różnorodne publikacje, różnych prawników, nie kadząc przesadnie naszym pracownikom uważam, iż z całą pewnością mamy najlepszych prawników prawa pracy i ubezpieczeń społecznych w branży TSL,

– tylko w tej chwili prowadzimy ponad 300 procesów reprezentując pracodawców transportowych w niemalże wszystkich sądach pracy w kraju, więc naprawdę wiemy, które teorie i konstrukcje prawne można obronić, a które są tylko mrzonką teoretyków, którzy nigdy nie prowadzili jakiegokolwiek procesu sądowego,

– jesteśmy prekursorami w s z y s t k i c h aktualnie przyjętych jako wzorcowe sposobów rozliczania płacy minimalnej: w Niemczech, Francji, Włoszech i dosłownie wszystkie nasze prognozy oraz metody wyliczenia okazały się finalnie słuszne i zostały ostatecznie potwierdzone przez ministerstwa Niemiec, Francji i Włoch,

– zagadnienie ryczałtów noclegowych było przedmiotem mojej pracy naukowej na Katedrze Prawa Pracy Uniwersytetu Jagielońskiego pod przewodem prof. dr. hab. A. Świątkowskiego, co powoduje, że finalnie nasz zespół prawny posiada ogromną widzę w przedmiotowej materii,

– prawnicy KPV są współtwórcami jedynego oprogramowania p r a w n e g o (VTS) służącego do wyliczania ewidencji, delegacji, wynagrodzeń, płac minimalnych zagranicznych, oskładkowania, raportowania u przedstawicieli zagranicznych itp. Przygotowanie własnego autorskiego oprogramowania, wymagało ogromnej wiedzy i zrozumienia procesów prawnych i kosztowych, na poziomie nieosiągalnym dla zespołu, który nie musiał zmierzyć się w praktyce z tym zagadnieniem. Nie sztuką jest teoretyzować, tylko sztuką jest poukładać wszystkie te procesy w praktyce w firmie transportowej, wyliczyć i zrobić z tego biznes! I to właśnie potrafimy zrobić za pomocą programu VTS (http://vtsproject.pl/)

IX. ROZWIĄZANIA:

         Istnieje kilka możliwych rozwiązań przedmiotowego zagadnienia. Po pierwsze należy zwiększyć wymiar diety. Po drugie można zmienić formę zatrudnienia i nadal wypłacać legalnie zarówno diety, jak i ryczałty noclegowe – przy czym – uwaga nie można tego zrobić na „zwykłej” umowie zlecenie lub o dzieło. Zagadnienie jest dużo bardziej złożone – ale skuteczne i bardzo opłacalne ekonomiczne oraz popularne u naszych klientów. Można też podjąć pewne środki na poziomie Rządu Polskiego i taką propozycję skierowała już Kancelaria Prawna Viggen Sp.j. wraz ze Stowarzyszeniem Uczestników Rynku Komunikacji Samochodowej i Transportu Drogowego „Najlepsza Droga”, o czym będziemy informować w przyszłości w miarę postępu prac, ale nie należy spodziewać się szybkich sukcesów. 

Osoby zainteresowane podjęciem środków zmniejszających koszty ubruttowienia lub całkowitą eliminacją tych kosztów zapraszamy do kontaktu.

 

W przedmiotowej sprawie można kontaktować się z przedstawicielami Kancelarii Prawnej Viggen sp.j. pod numerami:  można kontaktować się pod numerami: (12) 637 24 57, 509 982 577502 189 280, 606 589 800, 519 140 984.

 

Więcej o orzecznictwie TK ws. ryczałtów noclegowych przeczytają Państwo w publikacjach:

1.http://jazdaprawna.pl/2016/11/26/25155/

2.http://jazdaprawna.pl/2016/12/06/orzeczenie-tk-w-sprawie-ryczaltow-noclegowych-wywola-zapasc-ekonomiczna-branzy-transportowej/

3.http://jazdaprawna.pl/2016/12/22/polski-transport-na-skraju-przepasci-po-uzasadnienie-orzeczenia-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

4.http://jazdaprawna.pl/2016/12/30/wyrok-trybunalu-konstytucyjnego-z-dn-24-listopada-br-ws-ryczaltow-za-noclegi-opublikowany/

5.http://jazdaprawna.pl/2017/01/02/uwaga-to-powinienes-wiedziec-po-publikacji-orzeczenia-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

6.http://jazdaprawna.pl/2017/01/16/o-ile-wzrosnie-oskladkowanie-wynagrodzenia-kierowcy-we-francji-po-orzeczeniu-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

 

Poniżej przedstawiamy Państwu print screeny z autorskiego oprogramowania Kancelarii Prawnej Viggen sp.j. – VTS Project sp. z o.o., wyspecjalizowanego do wyliczania płac minimalnych w poszczególnych krajach:

 

widok-modulu-logowania

1

panel-logowania

2
informacje-z-plikow-ddd_23

raport-naruszen

screen_2

5-jpg

porownanie-plikow_2

1-delegowanie

2-delegowanie

3-delegowanie

4-delegowanie

5-delegowanie

6-delegowanie

6

raport_1

raport_2

raport_3

raport-delegacji

widok-modulu-raportow-wynagrodzen

raport-wynagrodzen-francja

raport-wynagrodzen-niemcy

podpis_dyplom

dyplom

 na-koniec

 
 

Niniejszy dokument podlega ochronie prawnej na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (ustawa z dnia 4 lutego 1994 r., Dz. U. 06.90.631 z późn. zm.).

Płaca minimalna w Austrii

W związku z wprowadzeniem kwoty wynagrodzenia minimalnego w Austrii należy przedstawić najważniejsze zagadnienia związane z przedmiotową materią. Na początku właściwym jest wskazać, że co do zasady obowiązek zapewnienia stosownego wynagrodzenia, odpowiadającego w swojej wysokości płacy minimalnej dla pracowników z innych krajów Unii Europejskiej, istniał już w przeszłości, natomiast od 1 stycznia uległ rozszerzeniu, po wprowadzeniu do porządku normatywnego ustawy Bundesgesetz, mit dem ein Gesetz zur Bekämpfung von Lohn- und Sozialdumping- (Lohn und Sozialdumping-Bekämpfungsgesetz – LSD-BG). Zwanej ustawą o przeciwdziałaniu mobbingowi socjalnemu (dalej u.p.m.s.). Rozszerzyła ona odpowiedzialność na branżę transportową (przepisy ogólne ust.5. Pkt. 7 u.p.m.s., z wyjątkiem przewozów tranzytowych) oraz zobligowała delegującego do przestrzegania postanowień układów zbiorowych pracy (sekcja 1. § 3 ust. 1). W ramach branży transportowej omawianym układem zbiorowym pracy będzie Kollektivvertrag für das Güterbeförderungsgewerbe, dostępny na stronie internetowej: https://www.wko.at/Content.Node/branchen/ooe/TransportVerkehr/Gueterbefoerderungsgewerbe/KV-Text-Arbeiter-506-2017.pdf

Komentowany akt normatywny zakłada konieczność uprzedniego dokonania zgłoszenia delegowanego pracownika. Odpowiedni formularz składany jest, co do zasady na tydzień przed rozpoczęciem operacji delegowania. Inaczej sprawa się ma w stosunku do pracowników mobilnych. Formularz, który jest dostępny również w języku polskim na stronie internetowej https://www3.formularservice.gv.at/formularserver/user/formular.aspx?pid=cc0245e96e3145f28adeacc34a476f8d&pn=B461f73088ab946fe9bd1d1cce573d81a&lang=pl winien być wtedy wysłany do Austrii za pomocą systemu teleinformatycznego, przed przekroczeniem granicy Austrii w momencie wykonywania przewozu międzynarodowego lub przed przystąpieniem do wykonania kabotażu. Nie ma konieczności, aby formularz zaświadczenia przechowywać w pojeździe, ale zalecam, aby po jego złożeniu za pomocą systemu elektronicznego pracodawca wyposażył zatrudnionego w ten dokument. Jak wspomniano, omawiane regulacje nie dotyczą przewozu tranzytowego, jednakże obejmują zarówno przewóz osób i rzeczy oraz dotyczą pracowników, zleceniobiorców oraz zleceniobiorców posiadających własną działalność gospodarczą, o ile znacząca większość zleceń pochodzi od jednego podmiotu.

Wymagane informacje odnośnie do formularza delegowania

Jak wspomniano, dokument znajduje się w formie elektronicznej i należy go uzupełnić online. Poniżej umieściłem proste wskazówki wypełniania zaświadczenia. Cyfry arabskie odpowiadają numerom rubryk w formularzach.

  1. Dane pracodawcy – należy umieścić tam dane firmy delegującej: jej nazwę, adres, kod pocztowy itd. Warto zwrócić tylko uwagę na fakt, że podać trzeba NIP UE, a więc na przykład PL 123-456-32-18.

  2. Dane osoby uprawnionej do reprezentacji – dane osoby ujawnionej w KRS lub CEIDG. Podmiot ten będzie ponosić odpowiedzialność karną i karnoskarbową za naruszenie austriackich przepisów dotyczących zasad delegowania pracownika. Można dokonać przeniesienia tej odpowiedzialności na inną odpowiednią osobę, sporządzając dla niej pisemne ustanowienie odpowiedzialnego przedstawiciela na podstawie § 24 ust. 1 pkt. 1 u.p.m.s. Takie ustanowienie należy przesłać drogą elektroniczną razem z formularzem ZKO1-A i podpisanym oświadczeniem tej osoby o wyrażeniu zgody na przyjęcie odpowiedzialności ZKO1-Z. Dopiero po wpłynięciu ustanowienia do Centralnej Jednostki Koordynującej nabiera ono ważności.

  3. Osoba uprawniona do kontaktu na podstawie § 23 u.p.m.s.. W tym punkcie należy wpisać dane osoby, której zadania polegać mają na:

    a) przechowywaniu formularza ZKO3 lub formularza zmieniającego dane;

    b) przechowywaniu formularza A1 lub E101;

    c) przechowywania dokumentów potwierdzających legalność zatrudnienia cudzoziemca w kraju pracodawcy, jeżeli delegowany pracownik nie ma obywatelstwa kraju UE, EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej – odpisy zezwolenia na pracę, wydane przez Urząd Wojewódzki lub odpisy oświadczeń o powierzeniu pracy, wydane przez odpowiedni Powiatowy Urząd Pracy;

    d) przechowywać dokumenty płacowe i pracownicze osób delegowanych, takie jak:

    – listy płac;

    – potwierdzenie wypłaty wynagrodzenia;

    – ewidencję czasu pracy;

    – dokumentację uzasadniającą przyporządkowanie pracownika do odpowiedniej kategorii według stawek wynagrodzenia obowiązujących w Austrii;

    – umowy o pracę wraz z dokumentem określającym obowiązki stron umowy o pracę.

    e) odbierać korespondencje od podmiotów kontrolujących i udzielać im informacji.

    Powyższe dokumenty powinny być sporządzenie w języku niemieckim. Jedynie umowa o pracę może być w języku niemieckim lub angielskim. Podmiot powinien mieć miejsce zamieszkania w Austrii i powinien być osobą fizyczną. Wyjątkiem jest sektor transportu – pracownicy mobilni – gdzie sam delegowany pracownik ma obowiązek przechowywać dokumentację w kabinie pojazdu i zarazem sam jest osobą uprawnioną do kontaktu. Nie jest przewidziane przez jaki okres należy przechowywać dokumenty, dlatego należy założyć, że dokumenty wskazane w pkt. 3 lit a – c oraz umowę o pracę, kierowca w Austrii powinien mieć zawszę ze sobą, natomiast pozostałe powinny być przechowywane wyłącznie w okresie trwania delegacji i powinny dotyczyć wyłącznie tego czasu. Dlatego też, jeżeli okres delegowania trwa krótko i dotyczy wyłącznie, na przykład, jednego przewozu kabotażowego, to pozostałych dokumentów kierowca mieć przy sobie nie musi, a zatem organy kontrolne zapytają o to bezpośrednio pracodawcę, który będzie musiał się do ów zapytania ustosunkować. Aby jednak uznać za osobę odpowiednią do kontaktów kierowcę, należy w formularzu wpisać jego dane oraz zaznaczyć rubrykę „osoba z kręgu pracowników oddelegowanych do Austrii” .

  4. (Krajowy) zleceniodawca. W tej pozycji należy umieścić informację odnośnie do podmiotu powierzającemu wykonanie usługi. W transporcie będzie to nadawca przewozu. Może on mieć siedzibę w Austrii, ale niekoniecznie. Jeżeli nadawcą będzie podmiot nieaustriacki w rubryce kod pocztowy należy wpisać liczbę 9999, zaś w rubryce adres podać jego rzeczywisty kod pocztowy i adres.

  5. Całkowity okres delegowania. Należy wpisać datę rozpoczęcia i zakończenia delegowania. Może ono trwać od 1 dnia do 24 miesięcy. Jednakże w transporcie, kiedy nie wiadomo kto będzie w przyszłości nadawcą (chyba że mamy stałego kontrahenta), zaleca się sporządzanie nowego zaświadczenia dla każdego kolejnego nowego, nie permanentnego przewozu dla kierowcy, który akurat będzie go wykonywał.

  6. Miejsce wykonywania pracy. Należy podać miejscowość, w której wykonywana jest praca oraz dokładny adres! Wprowadzanie ogólnych danych jak np. „różne budowy w Styrii” lub 4020 Linz lub na terenie całej Austrii jest niedopuszczalne! Również niedopuszczalne jest załączanie wykazów z nazwami miejsc wykonywania pracy – takie dane są nieważne! Istnieje możliwość, aby w przypadku wykonywania prac dla tego samego zleceniodawcy przez tych samych pracowników wskazać do maksymalnie 5 miejscowości (miejsc) wykonywania pracy (w tym celu należy kliknąć przycisk ”dodaj miejsce”). Niedopuszczalne jest zgłoszenie stanu osobowego np. w liczbie 30 robotników na pięciu budowach na okres 12 miesięcy i wysyłanie ich w zależności od potrzeby do danego miejsca pracy. W przypadku kierowców, powinno się wpisać adres załadunku lub rozładunku, a w wypadku przewozów kabotażowych – obydwa miejsca.

  7. Informacja dotycząca miejsca obowiązkowego przechowywania dokumentacji o dokonaniu zgłoszenia pracowników oraz dokumentacji płacowej zgodnie z § 19 ust. 3 pkt. 9 u.p.m.s. W tym polu należy wskazać, gdzie i u kogo obowiązkowo znajduje się dokumentacja zgłoszeniowo – płacowa, którą należy udostępniać do wglądu odpowiednim organom. Dokumentacja ta musi być w całości przechowywana w jednym miejscu, przechowywanie jej części w różnych miejscach jest niedopuszczalne! Jak stanowi § 21 ust. 1 u.p.m.s. wymieniona dokumentacja ma zasadniczo zawsze znajdować się w miejscu pracy/aktualnego wykonywania pracy, aby można ją było w każdym czasie udostępnić właściwym organom; osobą, która ma ją przechowywać jest osoba wskazana w punkcie 3, należąca do kręgu oddelegowanych pracowników. W drodze odstępstwa od tej zasady w treści § 21 ust. 1 cytowanej ustawy wskazano alternatywne opcje przechowywania tej dokumentacji, które wymienione są w formularzu zgłoszenia. Jeżeli zatem delegowanie dotyczy pracownika branży transportowej należy zaznaczyć rubrykę „u osoby wskazanej w pkt. 3”. Kierowca bowiem będzie przechowywał dokumenty, o których mowa w pkt 3 in fine tejże pracy.

  8. Dane pracownika delegowanego do Austrii. W rubryce „Numer ubezpieczenia społecznego” dla pracowników posiadających obywatelstwo polskie należy wpisać nr PESEL. Dla obcokrajowców wskazane jest podać numer NUSP – jest to numer ubezpieczenia społecznego płatnika, który nadaje mu ZUS w drodze decyzji. Kolejną informacją jest podanie stanowiska pracy delegowanego, zgodne z Kollektivvertrag für das Güterbeförderungsgewerbe. W wypadku kierowców powinno się napisać, czy prowadzą pojazd pow. 3,5 tony DMC, ile pojazd ma osi i jaki jest ich staż pracy na tym stanowisku. Na podstawie tych informacji można ustalić wynagrodzenie pracownika. Ciekawymi informacjami, który należy podać jest hipotetyczny czas zakończenia umowy o prace. Tutaj można umieścić dowolną datę w przyszłości, o ile umowę zawarto na czas nieokreślony. Podobnie, specyfice transportu nie odpowiadają pytania o godziny zakończeni i rozpoczęcia pracy w danej dobie – tutaj również proszę wpisywać dowolne informacje.

  9. Wynagrodzenie w euro, przysługujące na podstawie prawa austriackiego. W tym fragmencie należy wskazać odpowiednią stawkę wynagrodzenia. W dalszej części pracy określę zasady ustalania jej wysokości. Sugeruję również uznać, że będzie to stawka godzinowa. W rubryce „początek pracy u zagranicznego pracodawcy” należy wpisać datę rozpoczęcia pracy u podmiotu delegującego, a więc u podmiotu polskiego.

  10. Rubryka 10 jest uzupełniana, o ile posiada się jakieś zastrzeżenia. Można tu jednak wpisać (po niemiecku) sposób zaliczania diet i ryczałtów na poczet płacy austriackiej itd.

  11. Zezwolenie na zatrudnienie pracownika w kraju, w którym pracodawca ma swoją siedzibę (tylko dla obywateli państw trzecich). W tym punkcie podać trzeba dane wyłącznie, jeśli pracownikiem delegowanym jest osoba nieposiadająca obywatelstwa krajów UE, EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej. Wymagane informacje dotyczą odpowiedniego organu wydającego zezwolenie o pracę lub oświadczenie o powierzeniu pracy, daty trwania i serię odpowiednich dokumentów, okres ważności, datę wystawienia oraz koniecznym jest także wpisanie słowa „tak” w rubryce „Zezwolenie na pobyt w państwie siedziby”.

  12. Zezwolenie na pobyt pracownika w kraju, w którym pracodawca ma swoją siedzibę (tylko dla obywateli państw trzecich). W tym punkcie należy podać dane dokumentu stanowiącego podstawę dla pobytu w Polsce osoby nieposiadającej obywatelstwa krajów UE, EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej. Będą to, więc informacje związane z wizą pracownika – najczęściej D05 lub D06.

Należy mieć nadzieję, że wzór omawianego zaświadczenia ulegnie zmianie i zostanie on dostosowany do branży transportowej poprzez wyeliminowanie adresu miejsca wykonywania pracy.

Warunki pracy i wynagrodzenia

obowiązujące na podstawie Kollektivvertrag für das Güterbeförderungsgewerbe.

Poniżaj znajdują się wypunktowane najważniejsze informacje dotyczące kierowców, których źródłem jest austriacki układ zbiorowy pracy dla branży transportowej:

  1. Pod pojęciem czas pracy rozumiemy czas jazdy, czas innej pracy i czas pozostawania w dyspozycji. Za czas pracy przysługuje pracownikowi wynagrodzenie na poziomie indywidualnie ustalonym;

  2. Dodatek do wynagrodzenia, w zamian za prace w godzinach nadliczbowych wynosi 50% stawki wynagrodzenia zasadniczego danego pracownika, za każdą przepracowaną w tej porze godzinę. Praca w godzinach nadliczbowych to praca przekraczająca normy dziennego oraz tygodniowego czasu pracy (pow. 10, 12 lub 40 godzin);

  3. Pora nocna to czas pomiędzy godzinami 00:00 a 04:00. Za ten czas specjalny dodatek do wynagrodzenia pracownikowi nie przysługuje:

  4. Za czas pracy w godzinach nadliczbowych, będących jednocześnie godzinami pracy w święta lub w niedzielę, pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia w wysokości 100% jego normalnej stawki godzinowej, za każda godzinę pracy wykonaną w tym czasie;

  5. Zabronione jest wykonywanie pracy w niedzielę i święta (dni wolne od pracy). Świętami w Austrii są następujące dni:

    – 1 stycznia,

    – 6 stycznia,

    – Poniedziałek Wielkanocny,

    – 1 maja,

    – Dzień Wniebowstąpienia,

    – Zielone Świątki,

    – Boże Ciało,

    – 15 sierpnia,

    – 26 października,

    – 8 grudnia,

    – 25 grudnia,

    – 26 grudnia.

  6. Wykonywanie pracy w dniu 24 grudnia i 31 grudnia jest dozwolone, ale pracownikowi przysługuje wynagrodzenia, za każdą godziną pracy wykonywaną po godzinie 12:00, powiększone o dodatek w wysokości 50 % jego normalnego wynagrodzenia;

  7. Pracownikowi, który posiada minimum rok stażu pracy u danego przedsiębiorcy, 1 czerwca przysługuje dodatek do wynagrodzenia – dodatek wakacyjny, w wysokości 20% jego normalnej pensji tygodniowej;

  8. Pracownikowi, który posiada minimum rok stażu pracy u danego przedsiębiorcy, 1 grudnia przysługuje dodatek do wynagrodzenia – dodatek świąteczny, w wysokości 20% jego normalnej pensji tygodniowej;

  9. Wynagrodzenie zasadnicze wypłacane jest, o ile porozumienie stron nie stanowi inaczej, do końca miesiąca, w którym świadczona była praca. Inne świadczenia wypłacane są do końca miesiąca następującego po miesiącu, za który świadczenia te przysługują;

  10. Wynagrodzenie kierowcy za czas towarzyszenia pojazdowi na promie i w trakcie przejazdu koleją wynosi wyłącznie 50% normalnej stawki wynagrodzenia za każdą godzinę;

  11. Licząc staż pracy kierowcy u danego przedsiębiorcy sumujemy wszystkie okresy zatrudnienia na rzecz danego podmiotu, chyba że przerwa pomiędzy nimi przekracza 4 miesiące;

  12. Dobowa maksymalna kwota zwrotów kosztów wyżywienia kierowcy, w trakcie wykonywania podróży służbowej, wynosi 26,40 euro. W sytuacji podróży służbowej trwającej dłużej niż 3 godziny pracownikowi należy się zwrot kosztów wyżywienia w wysokości 1/12 dobowej stawki, za każdą rozpoczęta godzinę pracy;

  13. Zwrot kosztów noclegu wynosi 15,00 euro za nocleg, o ile kabina została wyposażona w odpowiednie miejsce do spania. W razie braku odpowiedniego miejsca do spania kierowcy należy się zwrot kosztów w wysokości ujętej w rachunku za hotel;

  14. Na poczet wynagrodzenia zasadniczego kierowcy, przysługującego mu w zamian za pracę na terytorium Austrii, można zaliczyć dzienną kwotę diety przewyższającą w swojej wysokości iloczyn godzin pracy na terytorium Austrii w danej dobie i sumę 1/12 kwoty 26,40 euro. Możliwe jest również zaliczenie kwoty ryczałty noclegowego, o ile przekracza 15 euro za nocleg;

  15. Normalne godziny pracy to czas pomiędzy godziną 20:00 a 05:00;

  16. Tydzień pracy w Austrii składa się z 40 godzin, natomiast miesiąc z 173 godziny;

  17. Wynagrodzenie za godzinę pracy brutto w zamian za prace w Austrii przedstawia się następująco:

Kategoria

zaszeregowania

1. Pracownicy

fizyczni i kierowcy pojazdów o DMC do 3,5 tony

2. Kierowcy pojazdów

o DMC pow.

3,5 tony. Pojazd posiada do 3 osi.

3. Kierowcy pojazdów

o DMC pow. 3,5 tony. Pojazd posiada więcej niż 3 osie.

4. Kierowcy pociągów drogowych, pojazdów przegubowych i dźwigów samobieżnych.

5a.

Kierowcy posiadający uprawnieni i przewożący towary niebezpieczne oraz kierowcy dźwigów o udźwigu pow. 10 ton.

5b.

Osoby posiadające szczególne uprawnienia wynikające z układu zbiorowego pracy

Staż pracy

u

danego

przedsiębiorcy

Do 5 lat

8,49

8,69

8,81

8,91

9,12

9,12

Pow. 5 do 10 lat

8,69

8,91

9,01

9,12

9,4

9,4

Pow. 10 do 15 lat

8,91

9,12

9,26

9,4

9,61

9,61

Pow. 15 do 20 lat

9,12

9,4

9,52

9,61

9,83

9,83

Pow. 20 lat

9,35

9,61

9,74

9,83

10,05

10,05

Kategoria zaszeregowania

6.1

Kierowcy zawodowi posiadający staż pracy, doświadczenie i którzy zdali egzamin zawodowy.

Pojazd pow. 3,5 tony DMC, do 3 osi.

6.2

Kierowcy zawodowi posiadający staż pracy, doświadczenie i którzy zdali egzamin zawodowy. Pojazd pow. 3,5 tony DMC, pow. 3 osi.

6.3

Kierowcy zawodowi posiadający staż pracy, doświadczenie i którzy zdali egzamin zawodowy.

Kierowcy pociągów drogowych i pojazdów przegubowych.

7.

Kierowcy pojazdów dostarczających do stacji paliw paliwa i gazy.

Staż pracy

Do 5 lat

8,91

9,17

9,4

9,61

Pow. 5 do 10 lat

9,12

9,35

9,61

9,83

Pow. 10 do 15 lat

9,4

9,61

9,83

10,07

Pow. 15 do 20 lat

9,61

9,85

10,07

10,29

Pow. 20 lat

9,83

10,05

10,29

1.10.1950

W sytuacji pojawienia się dodatkowych informacji, zostanie przygotowany kolejny dokument analizujący.

 

Piotr Potocki

Kancelaria Prawna Viggen sp.j.

 

Stan prawny na 03.01.2017 r.

 

Osoby zainteresowane płacą minimalną w Austrii mogą kontaktować się z przedstawicielami Kancelarii Prawnej Viggen Sp.j. pod numerami:

(12) 637 24 57, 509 982 577, 502 189 280, 606 589 800, 519 140 984.

 

Niniejszy dokument podlega ochronie prawnej na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (ustawa z dnia 4 lutego 1994 r., Dz. U. 06.90.631 z późn. zm.).

UWAGA! To powinieneś wiedzieć po publikacji Orzeczenia TK ws. ryczałtów noclegowych

Jak już informowaliśmy 30 grudnia 2016 roku, opublikowano wyrok TK odnoszący się do konstytucyjności uregulowań związanych z wypłatą ryczałtów noclegowych. Na internetowej stronie wnioskodawcy skargi konstytucyjnej (TLP) umieszczono informację sugerującą, iż jasne stało się, iż orzeczenie stanowi od tej pory podstawę dla oddalania powództw kierowców.

Należy jednak zaznaczyć, iż najoględniej rzecz ujmując, informacja ta jest nieprecyzyjna. Po pierwsze, sądy nadal będą zasądzać ryczałty noclegowe „krajowe”. Po drugie nadal będą zasądzać ryczałty zapisane w wewnątrzzakładowych źródłach prawa (np.: regulaminach). Jednak, dla każdego pracodawcy transportowego, który przegrał proces i liczy na wznowienie postępowania sądowego o zwrot pierwotnie zasądzonych kierowcom ryczałtów noclegowych, kluczowe jest ustalenie, od którego dokładnie dnia należy obliczyć termin złożenia wniosku do sądu w trybie art. 401 KPC o wznowienie już zakończonego postępowania? Pracodawca ma na to zaledwie 3 miesiące od publikacji wyroku TK (ale nie więcej niż 5 lat od ostatecznego rozstrzygnięcia przez sąd drugiej instancji). Niesłychanie ważne jest, więc ustalenie, czy wniosek należy złożyć w ciągu 3 miesięcy licząc od dnia publikacji wyroku przez sąd czy od dnia publikacji wyroku w Dzienniku Ustaw? Są to bowiem zupełnie inne terminy. Natomiast „przegapienie” terminu 3 miesięcy, bezpowrotnie uniemożliwia odzyskanie pracodawcom (którzy dotychczas przegrali procesy) odzyskanie niesłusznie zasądzonych pieniędzy z tytułu ryczałtów noclegowych.

Sprawa jest bardziej złożona. Wyjaśnienia przedmiotowego zagadnienia podjęła się mec. Natalia Sołtowska, która prowadzi w imieniu Kancelarii Prawnej Viggen Sp.j. znaczną część procesów ryczałtowych. Pani mecenas wyjaśnia, iż: 

“Zgodnie z treścią art. 407 par 2 kodeksu postępowania cywilnego skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Rozstrzygając termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania należy zatem ustalić termin wejścia w życie wyroku TK – termin ten określa art. 190 Konstytucji RP.
Co prawda, art. 190 ust. 2 Konstytucji stanowi o „niezwłocznym ogłoszeniu” orzeczenia TK w organie urzędowym. Jednakże ogłoszenia w rozumieniu tego przepisu nie należy utożsamiać z wejściem w życie orzeczenia. Ogłoszenie treści rozstrzygnięcia TK w organie urzędowym nie jest bowiem „ogłoszeniem” w rozumieniu ustawy o TK, ani też ogłoszeniem w rozumieniu k.p.c. Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym w art. 102 ust. 1 stanowi, iż Trybunał Konstytucyjny orzeczenia ogłasza publicznie, czyli ogłoszenie wyroku w sprawie o sygn. K 11/15 w rozumieniu tego przepisu nastąpiło publicznie na rozprawie w dniu 24 listopada 2016r. Wobec powyższego, ogłoszenie, o którym mowa w art. 190 ust. 2 Konstytucji RP traktować należy jedynie jako urzędową publikację treści orzeczenia, która następuje po ustnym ogłoszeniu treści wyroku. Ponadto należy zwrócić uwagę, że z treści art. 190 ust. 1 Konstytucji wynika, że orzeczenia TK mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne, a więc jako takie-wiążą sądy. Natomiast art. 190 ust. 4 Konstytucji, który odnosi się do instytucji wznowienia postępowania nie wspomina w ogóle o publikacji orzeczenia. Warto w tym miejscu przytoczyć przedmiotowy przepis: “Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania.” Powracając zatem do właściwych przepisów kodeksu postępowania cywilnego regulujących kwestie wznowienia postępowania warto przeanalizować brzmienie zdania drugiego art. 407 § 2, w którym zawarto sformułowanie: „Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (…)”. Tym samym termin wejścia w życie orzeczenia TK, z którym wiązany jest termin do wznowienia postępowania, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania cywilnego, liczony jest od ustnego ogłoszenia wyroku, a nie od daty jego publikacji w organie urzędowym. Reasumując termin do wznowienia postępowania w oparciu o orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, w którym Trybunał orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą powinien być liczony od wydania tego orzeczenia. To oznacza, że w sprawach, w których podstawą do wznowienia będzie wyrok TK o sygn. akt K 11/15 powinien być liczony od 24 listopada 2016r. Powyższą argumentuję potwierdza stanowisko KRS, Zgromadzenia Ogólnego SN i Kolegium NSA, które zgodnie utożsamiając moc powszechnie obowiązującą orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego od chwili ich wydania”
.

Podobne stanowisko zajęły także niektóre sądy powszechne, orzekając o oddaleniu roszczeń kierowców, już po rozstrzygnięciu TK, ale jeszcze przed publikacją w Dzienniku Ustaw. Można tu przywołać chociażby rozstrzygnięcie z sądu w Zabrzu w sprawie prowadzonej przez Kancelarię Prawną Viggen Sp.j. Oznacza to, że licząc z grubsza pracodawcom upłynęła już 1/3 terminu na zgłoszenie wniosku do sądów o ponowne wznowienie postępowań pozwalających odzyskać należności ryczałtowe wypłacone kierowcom. Należy się więc spieszyć!!!

Ponadto, wbrew pozorom, złożenie wniosku jest czynnością naprawdę trudniejszą niż można się pierwotnie spodziewać. Rzecz w tym, iż występuje kilka grup stanów faktycznych i w każdej z grup, taki wniosek musi wyglądać nieco inaczej. Dodatkowo, zdaniem prawników Kancelarii Prawnej Viggen Sp.j. we wniosku należy podnieść argumenty, które wprost nie wynikają bezpośrednio z samego niezmiernie lakonicznego orzeczenia TK, lecz elementy, które wynikają z kontekstu orzeczenia TK.

Niestety, pochodną publikacji orzeczenia TK w Dzienniku Ustaw, może być niemożliwość zaliczenia „międzynarodowego” ryczałtu noclegowego na poczet płacy minimalnej kierowców delegowanych do pracy w Niemczech, Francji, Włoszech, Austrii, Holandii itp., ponieważ brak jest “łącznika” pomiędzy uregulowaniami UoCzPK a rozporządzeniem MPiPS z 2013 roku, na podstawie którego można byłoby określić stawki ryczałtu noclegowego w taki sposób, aby nie zostały one ocenione jako świadczenia nienależne. Z dokładnie taką samą sytuacją mieliśmy do czynienia przed 2010 rokiem, gdzie także nie obowiązywał art. 21a UoCzPK, przez co brak było przepisu odwołującego się z UoCzPK do art. 77 zn.5 KP a i dalej do rozporządzenia MPiPS określającego zarówno kwoty, jak i zasady wypłaty ryczałtu noclegowego (w § 16).W podobnej samej sytuacji ZUS i US przed 2010 rokiem domagały się oskładkowania świadczeń ryczałtowych, jako świadczeń nienależnie wypłacanych. Oznacza to niemożliwość zaliczenia tego składnika, zwolnionego z oskładkowania, co w przypadku wysokich wynagrodzeń netto znacząco podwyższy wymiar wynagrodzenia brutto, co z kolei w wielu przypadkach zmniejszy konkurencyjność polskich pracodawców. Tak też przedmiotową kwestię widzą sądy pracy oddalające aktualnie powództwa kierowców, twierdząc – iż brak jest aktualnie podstawy prawnej do wypłaty ryczałtów noclegowych. Problem ten dotyczyć będzie wynagrodzeń wypłacanych za styczeń 2017 roku. Na szczęście, jak informuje Mariusz Miąsko – Prezes Kancelarii Prawnej Viggen Sp.j., firmy, które nie będą w stanie udźwignąć wzrostu kosztu wydatków dodatkowego ubruttowienia wynagrodzenia nadal będą miały możliwość legalnej wypłaty ryczałtów noclegowych na „starych” (zwolnionych z oskładkowania) zasadach. Wymaga to jednak pilnych reorganizacji przedsiębiorstwa. Zagadnienie to będzie przedmiotem kolejnych publikacji na naszym portalu. W celu szybszego uzyskania informacji, można kontaktować się pod numerami: (12) 637 24 57, 509 982 577502 189 280, 606 589 800, 519 140 984.

 

Więcej o orzecznictwie TK ws. ryczałtów noclegowych przeczytają Państwo w publikacjach:

1. http://jazdaprawna.pl/2016/11/26/25155/

2. http://jazdaprawna.pl/2016/12/06/orzeczenie-tk-w-sprawie-ryczaltow-noclegowych-wywola-zapasc-ekonomiczna-branzy-transportowej/

3. http://jazdaprawna.pl/2016/12/22/polski-transport-na-skraju-przepasci-po-uzasadnienie-orzeczenia-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

4. http://jazdaprawna.pl/2016/12/30/wyrok-trybunalu-konstytucyjnego-z-dn-24-listopada-br-ws-ryczaltow-za-noclegi-opublikowany/

5. http://jazdaprawna.pl/2017/01/11/o-ile-wzrosna-koszty-wynagrodzenia-firm-transportowych-po-orzeczeniu-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

6. http://jazdaprawna.pl/2017/01/16/o-ile-wzrosnie-oskladkowanie-wynagrodzenia-kierowcy-we-francji-po-orzeczeniu-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dn. 24 listopada br. ws. ryczałtów za noclegi opublikowany!

Jakie mogą być jego konsekwencje dla branży transportowej?
Istnieje jedna konstrukcja prawna, pozwalająca nadal wypłacać ryczałty jako składniki zwolnione z oskładkowania, ale będzie to wymagało dosłownie natychmiastowego działania przedsiębiorców transportowych.

 

Osoby zainteresowane przedmiotowym rozwiązaniem mogą kontaktować się z przedstawicielami Kancelarii Prawnej Viggen Sp.j. pod numerami: (12) 637 24 57, 509 982 577, 502 189 280, 606 589 800, 519 140 984.

 

Więcej o orzecznictwie TK ws. ryczałtów noclegowych przeczytają Państwo w publikacjach:

1. http://jazdaprawna.pl/2016/11/26/25155/

2. http://jazdaprawna.pl/2016/12/06/orzeczenie-tk-w-sprawie-ryczaltow-noclegowych-wywola-zapasc-ekonomiczna-branzy-transportowej/

3. http://jazdaprawna.pl/2016/12/22/polski-transport-na-skraju-przepasci-po-uzasadnienie-orzeczenia-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

4. http://jazdaprawna.pl/2017/01/02/uwaga-to-powinienes-wiedziec-po-publikacji-orzeczenia-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

5. http://jazdaprawna.pl/2017/01/11/o-ile-wzrosna-koszty-wynagrodzenia-firm-transportowych-po-orzeczeniu-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

6. http://jazdaprawna.pl/2017/01/16/o-ile-wzrosnie-oskladkowanie-wynagrodzenia-kierowcy-we-francji-po-orzeczeniu-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

Austria wprowadza płacę minimalną od 1 stycznia 2017 r.

W tym zakresie Kancelaria Prawna Viggen sp.j. na początku stycznia poprowadzi szkolenie wyjaśniające w jaki sposób można uniknąć skutków przedmiotowego orzeczenia oraz jak rozliczyć płacę minimalną w Austrii. Szczegóły już wkrótce.
Zapraszamy!

 

Osoby zainteresowane mogą kontaktować się z przedstawicielami Kancelarii Prawnej Viggen Sp.j. pod numerami:

(12) 637 24 57, 509 982 577, 502 189 280, 606 589 800, 519 140 984.

Zmiany przepisów dotyczących rozkładów jazdy od 1 stycznia 2017 r.

Nowelizacja rozporządzenia ministra infrastruktury wprowadza istotne zmiany w zakresie tworzenia rozkładów jazdy, które mają zawierać dodatkowe informacje na temat tras autobusów. Przedsiębiorcy, którzy będą uruchamiali nowe połączenia albo zmieniali istniejące rozkłady jazdy na liniach regularnych inne niż wykonywane w komunikacji miejskiej będą musieli w projekcie rozkładu określić:

– odległość w kilometrach pomiędzy przystankami,

– długość trasy na obszerze każdego z województw, przez które przebiega linia komunikacyjna – w przypadku międzywojewódzkich przewozów pasażerskich w transporcie drogowym,

– kategorię dróg na poszczególnych odcinkach linii komunikacyjnej.

W związku z powyższym opracowanie projektu będzie wymagało dużo dodatakowej pracy, ponieważ odległości trzeba będzie określić zarówno dla dróg krajowych, wojewódzkich, powiatowych oraz gminnych zgodnie z istniejącym kilometrażem. Dystanse nalezy podawać w kilometrach z dkładnością do 0,1 km. Ponadto należy mieć na względzie, iż plan każdego rozkładu jest weryfikowany, organy zatwierdzające rozkłady będą sprawdzały, czy w sposób poprawny określone zostały:

– odległosci między przystankami i całkowita długość linii,

– czasy jazdy pomiędy przystankami i dla poszczególnych kursów, tzn. czy są realne oraz czy uwzględniają obowiązujące ograniczenia w ruchu drogowym, jak również czas postoju na wsiadanie i wysiadanie pasażerów,

– prędkość techniczną.

Wskazane powyżej dane mają być podawane jedynie w projektach rozkładów, wedle nowelizacji nie ma konieczności udostępniać ich w rozkładach jazdy dostępnych dla pasażerów, widniejących na przystankach i dworcach. Mają one być wyłącznie dla organów, które to udzielają uprawnień do wykonywania przewozów w publicznym transporcie zbiorowym do szczegółowego określenia komu i na jakie dokładnie przewozy zostało udzielone zezwolenie. Jednakże pojawi się jedna zmiana widoczna dla pasażerów. Mianowicie wprowadzone zostały zmiany w zakresie nazewnictwa oznaczanych linii. Zasady oznaczania linii komunikacyjnych mają być ujednolicone, tak aby pasażerowie mieli większą szanse na szybkie zorientowanie się w rozkłądach jazdy stosowanych przez różnych przewoźników i odczytywanie z nich niezbędnych informacji.

U” – przewozy o charakterze użyteczności publicznej

“RS” – przewozy regularne specjalne

“R” – inne przewozy regularne (niezaliczające się do powyższych rodzajów)

Wyjątkiem jest komunikacja miejska, która zostaje zwolniona ze stosowania powyższych oznaczeń, ponieważ ich przewozy zawsze mają charakter użyteczności publicznej.

Podstawa prawna:

  • Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 10 kwietnia 2012 r. w sprawie rozkładów jazdy (Dz.U. z 2012 r., poz. 451).

  • Projekt rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa zmieniającego rozporządzenie w sprawie rozkładów jazdy.

     

Anna Nieć-Mrzygłód

Kancelaria Prawna Viggen sp.j.

 
 

Potrzebujesz porady eksperta w zakresie prawa:

 

– transportowego administracyjnego,

– transportowego prawa pracy,

– przewozowego krajowego i międzynarodowego CMR,

– procesowego,

– prawa przewozu materiałów niebezpiecznych ADR,

– prawa przewozu produktów szybko psujących się ATP,

– transportowego prawa ubezpieczeń,

– prawa załadunków i mocowania ładunków (VDI),

– wspólnotowego i eurazjatyckiego prawa czasu prowadzenia pojazdu (AETR),

–   wspólnotowego i eurazjatyckiego prawa dokumentowania aktywności kierowców,

– przepisów optymalizacji kosztów w transporcie.

 

Już dziś skontaktuj się z Kancelarią Prawną VIGGEN

pod nr tel.: (12) 637-24-57

509 982 577

lub pod adresem e-mail: biuro1@viggen.pl

 

Serdecznie zapraszamy Państwa do skorzystania z największej bazy profesjonalnych, unikatowych opracowań prawnych, którą znajdą Państwo pod adresem: Sklep561.pl

 

Niniejszy dokument podlega ochronie prawnej na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (ustawa z dnia 4 lutego 1994 r., Dz. U. 06.90.631 z późn. zm.).

Mamy oficjalne informacje dotyczące płacy minimalnej na terenie Włoch

Kancelaria Prawna Viggen sp.j. dzięki współpracy z organami Republiki Włoskiej jako pierwsza, podaje najnowsze informację dotyczące wykonywania kabotażu na terenie Włoch.

    W dniu 22 grudnia br. ukazał się Okólnik nr 3 konkretyzujący wymagania, jakie zagraniczni przewoźnicy są zobowiązani spełniać przy wykonywaniu kabotażu drogowego. Ponadto zgodnie z obietnicami, została utworzona (długo wyczekiwana) strona internetowa:

http://www.distaccoue.lavoro.gov.it/Pages/Home.aspx

na której będą systematycznie umieszczane wszystkie informację dotyczące delegowania w języku włoskim i angielskim. Dodatkowo na ww. stronie internetowej możemy odnaleźć specjalny wzór formularza dla zgłoszenia pracownika delegowanego będącego kierowcą wykonującym przewóz kabotażowy – http://www.distaccoue.lavoro.gov.it/Documentazione/allegato-circolare-INL-22-dicembre-2016-n.3.pdf, który po uzupełnieniu należy wysłać na adres e-mail: Cabotaggio.DistaccoUE@lavoro.gov.it Taka forma zgłaszania delegowania została przewidziana tylko dla kierowców (ze względu na specyfikę sektora transportowego) i ma ona charakter tymczasowy dopóki Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej Włoch nie opracuje konkretnego modelu komunikacji w ramach platformy dla sektora transportowego.

Wspomniany Okólnik nr 3 informuje również w jaki sposób należy prawidłowo wypełnić formularz zgłoszeniowy. W Sekcji 3.1.1 Cabotaggio CO Preventiva – Modello UNI_CAB_UE  dotyczącej długości delegowania uwzględnia się odpowiednio datę pierwszej czynności w ramach kabotażu (a więc datę załadunku przeprowadzonego na terytorium Włoch) do daty ostatniego rozładunku  przeprowadzonego przed opuszczeniem granic Republiki Włoskiej.

         Na wielu blogach poświęconych branży transportowej1,2 możemy napotkać różne stawki, które zostały uzyskane przy (co najmniej dziwnych) założeniach i bez respektowania przepisów prawa włoskiego. Poniżej podajemy sposób wyliczenia minimalnego wynagrodzenia za jedną godzinę pracy na terenie Republiki Włoskiej z dokładnym podaniem podstawy prawnej na której zostało ono oparte.

         Układ zbiorowy określa aż 10 różnych kategorii pracowników należących do sektora transportowego, z czego dwie z nich, będą przedmiotem dalszej interpretacji tj.: kategoria 3, czyli kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 8 ton oraz kategoria 3 Super, czyli kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 8 ton.  Dla kategorii 3 określa minimalne miesięczne wynagrodzenie na poziomie 1.598,78 euro. Zgodnie z art. 73 ust. 5 aby otrzymać stawkę godzinową należy podzielić stawkę miesięczną przez 168. Mając to na uwadze stawka godzinowa wynosić będzie 9,52 euro dla kategorii 3, natomiast dla kategorii 3 Super minimalne miesięczne wynagrodzenie w roku 2015 r wynosiło 1.642,37. Zatem, stawka minimalnego wynagrodzenia dla kategorii 3 Super będzie wynosiła 9,78 euro. Oficjalne stawki wynagrodzenia dla branży transportu (a także dla sektora budowlanego i przemysłu maszynowego) zostały udostępnione pod adresem:

 http://www.distaccoue.lavoro.gov.it/Documentazione/Retribuzioni-Firmatari.pdf

    Wypełniony formularz należy wysłać do godziny 00:00 dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia delegowania.

 

Kancelaria Prawna Viggen sp.j. zapewnia kompleksową obsługę w zakresie minimalnej włoskiej, francuskiej oraz niemieckiej.

Zainteresowane firmy prosimy o kontakt pod numerami telefonów:

(12) 637 24 57,

509 982 577,

502 189 280,

606 589 800,

519 140 984,

786 137 796.

1.http://www.transportoweprawo.pl/2016/wloska-placa-minimalna-dotknie-rowniez-przewoznikow.
2.http://40ton.net/nowe-przepisy-o-placy-minimalnej-dla-kierowcow-we-wloszech-nalezy-placic-dokumentowac/

Niniejszy dokument podlega ochronie prawnej na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (ustawa z dnia 4 lutego 1994 r., Dz. U. 06.90.631 z późn. zm.).

Płaca minimalna na terytorium Królestwa Niderlandów od 1 lipca 2016 (ze zmianami od 1 stycznia 2017)

W dniu 1 lipca 2016 r. weszła w życie holenderska ustawa w sprawie przepisów dotyczących zatrudniania pracowników delegowanych, odnosząca się do wdrożenia dyrektywy 2014/67/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 maja 2014 roku w sprawie egzekwowania dyrektywy w sprawie delegowania pracowników i zmieniająca rozporządzenie w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem informacji na rynku wewnętrznym (ustawa o zatrudnianiu pracowników delegowanych w UE). Ten kryjący się pod jakże długą i skomplikowaną nazwą akt prawny, jest efektem konieczności implementacji do holenderskiego porządku prawnego przepisów wspólnotowych, a zwłaszcza Dyrektywy 96/71/WE, zakładający wprowadzenie minimalnego wynagrodzenia, w tym wynagrodzenia dla pracowników mobilnych świadczących swoje usługi podmiotom mającym siedzibę na terytorium Królestwa Niderlandów.

Artykuł 1 tejże ustawy zawiera już definicje konieczne dla zrozumienia podstawowych zagadnień delegowania i wynagradzania pracowników delegowanych. Znajduje się tam również definicja „usługi transportowej”. Jest to definicja zbliżona do tej, jaka została wygenerowana na gruncie prawa francuskiego. Według holenderskiego ustawodawcy pod pojęciem usługi transportowej rozumie się:

  1. Świadczenie usług na rzecz holenderskiego podmiotu przez pracownika zatrudnionego przez pracodawcę posiadającego siedzibę poza terytorium kraju (Holandii) na podstawie umowy zawartej pomiędzy pracodawcą a usługobiorcą;

  2. Przeniesienie pracownika do pracy z siedziby przedsiębiorstwa pracodawcy znajdującego się poza terytorium kraju (poza Holandią) do filii tego przedsiębiorstwa mającego siedzibę na terytorium Holandii;

  3. Udostępnienie pracodawcy użytkownikowi pracownika, który będzie świadczył pracę usługobiorcy – pracodawcy użytkownikowi, na terytorium Holandii.

Niniejszym jawi się konstatacja, że pracownicy przedsiębiorstw transportowych spełniają kryteria określone powyżej w pkt. 1. i w sytuacji kiedy odbiorcą usługi jest podmiot holenderski, a więc załadunek lub rozładunek ma miejsce na terenie Holandii, podlegają oni tamtejszej ustawie o płacy minimalnej (zaznaczyć jednak trzeba, że co do tego zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie istnieją spore wątpliwości, jednakże na razie nic nie zmieniło holenderskich postanowień w tym temacie). Wyłączenia od obowiązywania tejże ustawy dotyczą wyłącznie personelu statków pływających przedsiębiorstw marynarki handlowej.

Ciekawym i wymagającym omówienia zagadnieniem jest kwestia występująca w sytuacji, kiedy umowa o pracę pracownika delegowanego do pracy na terytorium Holandii podlega prawu obcemu, na przykład prawu polskiemu (przypominam tylko, że aby tak się stało w umowie o pracę wyraźnie strony zastrzec muszą taki wybór prawa). W takiej sytuacji prawo holenderskie przewiduje występowanie tzw. „przepisów wymuszających swoje zastosowanie”, a więc takich, których nie da się wyłączyć wolą stron i których obowiązek przestrzegania występować będzie permanentnie. Są to zagadnienia o szczególnym ciężarze gatunkowym, zdecydowanie najważniejsze w kwestii ochrony praw pracowniczych i prawa człowieka. Ustawa o zatrudnianiu pracowników delegowanych w UE do kategorii takich przepisów zalicza artykuły 616a do 616f, 626, 634, do 642, 645, 646, 648, 649, 655, 658, 670, akapit drugi i 681, podrozdział c Księgi 7 Kodeksu Cywilnego Holandii. Dotyczą one w szczególności:

  • obowiązku wypłaty wynagrodzenia co najmniej na poziomie minimalnym, wraz z wszystkimi dodatkami łącznie z dodatkiem urlopowym;

  • odpowiedzialności subsydiarnej usługobiorcy w sytuacji niezapewnienia pracownikowi przez pracodawcę standardów minimalnego wynagrodzenia;

  • gotówkowej formy wypłaty wynagrodzenia w sytuacji braku zgody pracownika na dokonanie przelewu na rachunek bankowy;

  • obowiązku okazywania pracownikowi wszystkich składników wynagrodzenia;

  • obowiązku przeciwdziałania dyskryminacji i zapewnianiu bezpiecznych i higienicznych warunków pracy;

  • elementów niezbędnych umowy o pracę, które nie muszą być zawarte w jej tekście na podstawie polskiego prawa. Są to: metoda obliczania ilości dni urlopu wypoczynkowego i metoda obliczania długości okresów wypowiedzenia.

Wymienione wyżej normy nie mogą zostać wyłączone wolą stron i nią zmodyfikowane.

Kolejną kwestią o jakiej należy wspomnieć w niniejszej pracy jest obowiązek posiadania przedstawiciela na terytorium Holandii. Art. 7 holenderskiej ustawy o zatrudnianiu pracowników delegowanych w UE stanowi, iż w tym zakresie istnieje obowiązek wyznaczenia osoby uprawnionej do kontaktów z odpowiednimi organami, posiadającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Królestwa Niderlandów. Szczegółowe regulacje funkcji i uprawnień takiego podmiotu nie są do końca znane i może to zostać zmodyfikowane w przyszłości, ale na podstawie obecnie przedstawionych norm można stwierdzić, że rola takiego przedstawiciela będzie zbliżona do roli podmiotu, reprezentującego pracodawcę we Włoszech. Inaczej niż przedstawiciela zatrudniającego we Francji, ten reprezentant jest osobą przeznaczoną do kontaktów, do jego zadań będzie należeć odbieranie poczty, kontakt z organami, dostarczanie dokumentów do odpowiednich urzędów. Nie jest, więc konieczne by przetrzymywał on jakieś dokumenty pracodawcy, co na razie wydaje się zbędne.

Dodatkowym zagadnieniem wymagającym omówienia jest obowiązek posiadania szczegółowej dokumentacji związanej z procesem delegowania pracownika do Holandii. Na razie nie zostały wydane przepisy systematyzujące w pełni to zagadnienie, jednak z dużym prawdopodobieństwem można powiedzieć, że w trakcie okresu delegowania, pracodawca powinien posiadać w formie pisemnej lub elektronicznej (nie jest wiadome na razie, czy na terenie Holandii) i dostarczać je na każdorazowe wezwanie organów kontroli, następujące dokumenty związane z delegowanym pracownikiem. Do takich dokumentów należy zaliczyć:

a) umowę o prace;

b) oświadczenie pracodawcy zawierające następujące dane:

– paski wypłaty z wyszczególnieniem kwoty netto, brutto, dodatków urlopowych, składników wynagrodzenia,

– nazwę pracodawcy,

– liczbę godzin pracy,

– okres wykonywania pracy w czasie delegowania na terenie Holandii.

c) oświadczenie zawierające następujące dane:

– nazwa i siedziba stron umowy o pracę,

– miejsce wykonywania pracy,

– stanowisko i charakter wykonywanej pracy,

– data zatrudnienia,

– czas trwania umowy o pracę,

– ilość dni urlopu i metoda ich wyliczenia,

– okres wypowiedzenia umowy,

– termin wypłaty,

– dzienna i tygodniowa norma czasu pracy,

– płaca zasadnicza,

– wyjaśnienie zasad podlegania zabezpieczeniu społecznemu,

– układ zbiorowy obejmujący pracownika.

d) ewidencja czasu pracy w Holandii;

e) dowód odprowadzenia składek na ubezpieczenie społeczne;

f) dowód tożsamości usługobiorcy na terenie Holandii;

g) dowód uiszczenia wynagrodzenie pracownikowi w odpowiedniej wysokości.

Dokumenty powinny być dostępne na wezwanie organu w czasie delegowani i w rozsądnym okresie po nim. Nie zostało powiedziane, co należy rozumieć pod pojęciem „rozsądny okres czasu” wydaje się jednak, że bezpiecznym będzie założyć, że odpowiada on polskiemu okresowi minimalnego czasu przechowywania dokumentów. Z tego też powodu, w stosunku do pracowników mobilnych uważam, że wyłącznie umowa o pracę powinna być dostarczona zatrudnianemu, który świadczyć będzie usługi na terytorium Holandii, zaś pozostałe dokumenty mogą być gromadzone przez pracodawcę w jego siedzibie i dostarczane na ewentualne potrzeby kontroli. Inaczej rzecz się ma jeśli chodzi o pracowników niepozostających trwale w podróży służbowej, na przykład pracowników budowlanych. W stosunku do nich ustanowiono zasadę, że dokumentacja w formie elektronicznej, bądź papierowej powinna znajdować się będzie w miejscu świadczenia pracy. Brak konkretnych wiadomości w omawianym zakresie wynika z faktu, że holenderska ustawa o zatrudnianiu pracowników delegowanych w UE ma charakter blankietowy, traktuje wiele zagadnień ogólnikowo, a w stosunku do konkretnych rozwiązań odsyła do rozporządzeń, które nie zostały jeszcze uchwalone. Odnosząc się do konieczności sporządzania dokumentacji w języku holenderskim. Nie zostało to wyartykułowane wprost, dlatego pozostają w tej kwestii spore wątpliwości. Postuluje jednak, aby były one sporządzane w języku polskim, bądź innym zrozumiałym dla pracownika (przypominam, że umowa o pracę z osobą nieposługującą się językiem polskim winna zostać zawarta w języku dla tej osoby zrozumiałym), dopiero zaś w momencie kontroli na wyraźne zalecenie holenderskiego organu administracji powinny zostać przetłumaczone.

Odnosząc się do samego zagadnienia zgłoszenia pracownika delegowanego do Holandii, należy stwierdzić, że nie istnieją na razie żadne regulacje dotyczące tego zagadnienia. Jednakże z dużym prawdopodobieństwem zostaną one wprowadzone. W jakiej formie to się to stanie, tego jeszcze nie wiadomo, nie wiadomo również kiedy szczegółowe informacje zostaną przekazane. Z dużym prawdopodobieństwem można jednak stwierdzić, że kary za nie sporządzenie dokumentacji, brak przedstawiciela lub brak wypłaty minimalnego wynagrodzenia sięgać mogą nawet 40 000,00 euro.

Dodatkowo wspomnieć należy o zasadach funkcjonowania układów zbiorowych pracy. Zarówno przepisy Dyrektywy 96/71 WE, jak i holenderskiej ustawy o zatrudnianiu pracowników delegowanych w UE stanowią, że o ile układy zbiorowe pracy dla pracowników danej kategorii istnieją, to mają one zastosowanie na gruncie zasad delegowania. Takie też dokumenty mają swoje miejsce w obrocie prawnym Królestwa Niderlandów i tak na przykład szczególne znaczenie posiada „FNV Transport en Logistics – Profesjonalny przewóz towarów i dźwigów samojezdnych. Umowa zbiorowa od 1 stycznia 2014 r. do 1 stycznia 2017 r.”. Układ zbiorowy pracy dotyczący pracowników branży transportowej. Rozważania, które zostaną przedstawione poniżej, będą kierowane tylko do pracowników tej branży – kierowców pojazdów ciężarowych w transporcie międzynarodowym rzeczy. Podobnie analizie poddane zostaną wyłącznie przepisy, które nakładają dodatkowe obowiązki nieznane prawu polskiemu, tak jak obowiązek wynikający z art. 7 ust. 7 zakładający, że pracownik reprezentujący pracodawcę na zewnątrz powinien być schludny i zadbany. Wynika z tego następująca konstatacja. Niechlujny wygląd kierowcy jest podstawą do jego zwolnienia.

Wysokość wynagrodzenia

Zagadnienie ustalenia wysokości wynagrodzenia dla kierowcy przewożącego towary w transporcie międzynarodowym, jest znacznie bardziej skomplikowane niż wydawałoby się to prima facie. Zależy ona bowiem przede wszystkim od charakteru uprawnień kierowcy, stażu pracy kierowcy, rodzaju przewożonego towaru i rocznej długości pokonanej trasy. Zgodnie z wyżej wspomnianym układem zbiorowym pracy istnieje 8 kategorii możliwości zaszeregowania pracowników branży transportu rzeczy i obsługi dźwigów samojezdnych. Zatrudnieni ci, mają również przyporządkowane sobie stawki minimalnego wynagrodzenia, w zależności od ich wieku i stażu pracy. Podsumowując, możliwe jest twierdzenie, że tylko na podstawie tego jednego aktu da się przyporządkować, aż 58 różnych rodzajów stawek minimalnego wynagrodzenia dla pracownika przedmiotowej branży. Minimalne wynagrodzenie określone na poziomie ogólnym, dla osoby w wieku dwudziestu trzech lat, to obecnie 1 524,60 euro miesięcznie, a więc 8,80 euro za godzinę pracy przy założeniu 40 – sto godzinnego tygodnia pracy. Od 2017 roku kwoty te wyniosą odpowiednio 1 551,60 euro i 8,96 euro. Odmiennie kwestia ma się w stosunku do osób objętych już wspomnianym układem zbiorowym pracy „FNV Transport en Logistics – Profesjonalny przewóz towarów i dźwigów samojezdnych. Umowa zbiorowa od 1 stycznia 2014 r. do 1 stycznia 2017 r.” Akt ten określa najniższy poziom stawki minimalnej godzinowej pracownika w wysokości od 9,96 euro do nawet 19,86 euro. Rozbieżności są zatem tak wielkie, że w konsekwencji konieczne jest ustalenie dokładnego przyporządkowania osoby zatrudnionej do danej kategorii. Dodatkowo sprawa komplikuje się jeszcze bardziej przy uwzględnieniu waloryzacji wysokości wynagrodzenia od stycznia 2017 roku, poprzez zwiększenie każdej stawki o 1,25%.

W moim przekonaniu, kierowcy w transporcie międzynarodowym rzeczy niezależnie od dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu, którzy prowadzą powinni zostać zakwalifikowani do kategorii „D”. Wynika to z tego, że posiadają oni odpowiednie kwalifikacje, prawo jazdy kategorii B, C lub E, wykonują przewozy międzynarodowe, biorą udział w załadunku i rozładunku, uzupełniają dokumenty przewozowe, co uzasadnia spełnienie przesłanek pozwalających na zakwalifikowanie zatrudnionych do tej właśnie kategorii. Jeżeli jednak na terenie Królestwa Holandii odbywa się załadunek bądź rozładunek towarów przewożonych w chłodniach, towarów mrożonych, bądź głęboko mrożonych, albo kierowca posługuje się przy załadunku windami, wózkami itp. używa specjalnej odzieży ochronnej, sam odpowiada za dokumentację przewozu, sporządza listy przewozowe i dokumenty celne – wówczas powinien zostać zakwalifikowany do kategorii „E” według grupy zaszeregowania określonej we wspomnianym układzie zbiorowym pracy. Niniejszym jawi się konstatacja, że konkretne przyporządkowanie kierowcy do odpowiedniej kategorii osób zatrudnionych zależy przede wszystkim od charakteru wykonywanych przewozów i transportowanego ładunku. Jeżeli na kierowcy ciąży szczególna odpowiedzialność za dopełnienie wszystkich formalności (będzie tak przede wszystkim w sytuacji wykonywania swych czynności na podstawie umowy prawa cywilnego) będzie on zaszeregowany – przyporządkowany do wspomnianej już wyżej kategorii „E”. Pozwoliłem sobie umieścić zestawienie stawek wynagrodzenia dla tych 2 grup, które dostępne jest pod adresem: http://jazdaprawna.pl/?p=25636&preview_id=25636&preview_nonce=f1fcdd70dc&post_format=standard&_thumbnail_id=25640&preview=true

Koniecznym jest jednak przyznać, że istnieją wątpliwości co do ustalania stażu pracy, tutaj mogą zostać poczynione spore zmiany, o których w przyszłości pojawią się informacje.

Zmiany w układzie zbiorowym pracy

Istnieje projekt zmiany przedmiotowego układu zbiorowego pracy – „VOORSTELLEN TLN VOOR EEN NIEUWE CAO VOOR DE SECTOR BEROEPSGOEDERENVERVOER OVER
DE WEG EN DE VERHUUR VAN MOBIELE KRANEN”, którego przepisy wejdą w życie w 2017 roku. Projekt zakłada następujące zmiany w obowiązujących przepisach:

  1. Dodatek za prace w nadgodzinach ma ulec zmniejszeniu z 30% do 22,5% w 2017 i do 15% w 2018;

  2. Zmianie ulec mają metody ustalania etapowego planu wyliczania wynagrodzenia w przypadku niezdolności do pracy, gdzie w kroku 3 tejże procedury łączna liczba nadgodzin za prace i niedzielę ma ustanowić dodatek nie większy niż 45,9% od 2017 i 43,1% od roku 2018;

  3. Wprowadzenie domniemania 40 godzinnego tygodnia pracy;

  4. Ustalenie następującego katalogu dodatków za pracę w trakcie wykonywania jednodniowej podróży służbowej w porze nocnej, w sobotę i w niedzielę (dodatek jest odpowiednikiem procentowym wynagrodzenia zasadniczego stawki godzinowej danego pracownika):

Godzina w danej dobie

Poniedziałek

Wtorek

Środa

Czwartek

Piątek

Sobota

Niedziela

0:00 – 1:00

30,00%

30,00%

30,00%

30,00%

30,00%

50,00%

100,00%

1:00 – 2:00

30,00%

30,00%

30,00%

30,00%

30,00%

50,00%

100,00%

2:00 – 3:00

30,00%

30,00%

30,00%

30,00%

30,00%

50,00%

100,00%

3:00 – 4:00

30,00%

30,00%

30,00%

30,00%

30,00%

50,00%

100,00%

4:00 – 5:00

10,00%

10,00%

10,00%

10,00%

10,00%

50,00%

100,00%

5:00 – 6:00

10,00%

10,00%

10,00%

10,00%

10,00%

50,00%

100,00%

6:00 – 7:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

7:00 – 8:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

8:00 – 9:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

9:00 – 10:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

10:00 – 11:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

11:00 – 12:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

12:00 – 13:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

13:00 – 14:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

14:00 – 15:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

15:00 – 16:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

16:00 – 17:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

17:00 – 18:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

18:00 – 19:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

19:00 – 20:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

20:00 – 21:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

21:00 – 22:00

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

0,00%

50,00%

100,00%

22:00 – 23:00

10,00%

10,00%

10,00%

10,00%

10,00%

50,00%

100,00%

23:00 – 24:00

10,00%

10,00%

10,00%

10,00%

10,00%

50,00%

100,00%

Kolejnym ciekawym zagadnieniem, jest kwestia sporządzania ewidencji czasu pracy kierowcy. Minimalny zakres szczegółów tego dokumentu został określony w art. 26 ust. 2 c, który stanowi:

Zestawienie czasu pracy powinno zawierać co najmniej następujące informacje:
– data;
– okres pracy oraz jej łączne sumy dzienne;
– czas odpoczynku;
– przerwy;
– korekty ;
– imię i nazwisko kierowcy oraz jego podpis”.


Co ważne, ewidencja czasu pracy powinna zostać przez pracownika podpisana i co za tym idzie zaakceptowana, ażeby mogła stanowić dokument pracowniczy. Wspomniane zestawienie powinno być przechowywane dla celów dowodowych przez co najmniej rok i w celu weryfikacji jego prawidłowości odpowiedni organ kontrolny może zażyczyć również dostarczenia odpowiednich plików ddd, bądź tarczek z tachografu analogowego.

Następnym, wymagającym przytoczenia i omówienia zagadnieniem jest kwestia wynagrodzenia otrzymywanego za czas przestoju. Co do zasady za czas przestoju – niewykonywania pracy przez zatrudnionego, nie z winy pracownika, przysługuje mu wynagrodzenie na poziomie wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę. Niniejszym rodzi się konstatacja, że okres niewykonywania pracy tzw. dyżur 50, jeżeli następuje na terenie Królestwa Holandii i nie jest w związku z przewozem tranzytowym, powinien być wynagradzany od 2017 roku, co najmniej na poziomie 11,47 euro za godzinę – art. 10 ust. 4a omawianego układu zbiorowego pracy. Szczególna regulacja tego zagadnienia ujęta została w art. 26 ust. a tegoż samego aktu normatywnego. Dotyczy ona pracy kierowców w załodze dwuosobowej. W takich okolicznościach każdemu z pracowników przysługuje wynagrodzenie godzinowe na poziomie od 85% do 100% jego stawki godzinowej (pracodawca ustala ten poziom) i obejmuje ono czas prowadzenia pojazdu, jak i czas pozostawania obok kierującego. Jednakże warunkiem obniżenia poziomu wynagrodzenia do 85% normalnej stawki jest wprowadzenie polityki wynagradzania w firmie oraz uzyskanie zgody związku zawodowego działającego w przedsiębiorstwie i poinformowanie sygnatariuszy omawianego układu zbiorowego o tym fakcie.

Godziny nadliczbowe

W następnej kolejności należy omówić kwestię naliczania godzin nadliczbowych. Zgodnie z art. 27 omawianego układu zbiorowego pracy:

1. Nadgodziny to liczba godzin pracy, innych niż praca w soboty i/lub w niedziele, o które przekroczony został 40-godzinny czas pracy.

2. W przypadku pracowników transportu obsługujących pojazdy o podwójnej obsadzie nadgodziny to liczba godzin pracy, innych niż praca w soboty po godz. 7.00 i/lub w niedziele, o które przekroczony został 40-godzinny czas pracy.”

Niniejszym pojawia się wniosek, że praca w sobotę zawsze wynagrodzona jest dodatkiem za każdą godziną pracy na poziomie 50% wynagrodzenia zasadniczego kierowcy, zaś praca w niedzielę na poziomie 100%. Natomiast w stosunku do pracowników pracujących w załodze dwuosobowej czas, za który powinni otrzymywać oni pensję wraz z odpowiednim dodatkiem zaczyna się o godzinie 7:00 w sobotę. Godziny nadliczbowe zaś zostają naliczane wyłącznie od poniedziałku do piątku do godziny 24:00 lub do soboty, do godziny 7:00. Dodatek za każdą godzinę pracy w nadgodzinach wynosi 30% normalnej stawki wynagrodzenia pracownika w roku 2016 i 22.5% za prace w roku 2017. Dodatkowe wynagrodzenie pracownikowi nie przysługuje jednak, jeżeli sam jest kompetentny do powierzania pracy innym (należy do kadry zarządzającej), albo praca w nadgodzinach została spowodowana przez opóźnienie w transporcie, za które ona sam ponosi winę. Ponadto należy stwierdzić, że pracownik, który ukończył 50 – ty rok życia może wykonać maksymalnie 12,5 nadgodzin tygodniowo. Minuty pracy w czasie nadliczbowym zawsze ulegają zaokrągleniu do pełnego półgodziny, z tym że czas do upływy pierwszych 15 minut nie jest dodatkowo wynagradzany.

Następną, wymagającą poruszenia kwestią jest praca w niedzielę oraz inne dni ustawowo wolne od pracy. Co do zasady praca w takim okresie dozwolona jest tylko wyjątkowo i tylko, jeżeli nie da się jej wykonać w innym czasie. Do dni ustawowo wolnych od pracy zaliczyć można: Nowy Rok, Poniedziałek Wielkanocny, Wniebowstąpienie, drugi dzień Zielonych Świątek, pierwszy i drugi dzień Bożego Narodzenia, Dzień Króla (27 kwietnia) oraz raz na pięć lat ustalony przez rząd dodatkowo wolny dzień. W zamian za prace w dzień ustawowo wolny, z wyjątkiem niedzieli pracownikowi oprócz wynagrodzenia przysługuje do wyboru albo dzień wolny przypadający w ciągu kolejnych 8 tygodni (termin dnia wolnego musi być uzgodniony z pracownikiem), albo wynagrodzenie dodatkowe na poziomie 100%. W zamian za za pracę w niedzielę zatrudniony może otrzymać wyłącznie odpowiedni dodatek do wynagrodzenie na poziomie 100% swojej pensji.

Praca w weekendy

W dalszej kolejności należy wskazać odmienności w uregulowaniu pracy w weekendy oraz w ujęciu zagadnienia przyznania pracownikowi diet z tytułu pozostawania w podróży służbowej. Omawiany układ zbiorowy pracy zakłada bowiem, że 13 weekendów w każdym półroczu powinno być dla kierowcy czasem wolnym, a więc w zasadzie, w co drugi weekend pracownik winien odbywać odpoczynek regularny.

Zwrot kosztów podróży służbowej

W odniesieniu do kwestii diet należy wskazać, że regulacja tego zagadnienia znajduje się w art. 39 omawianego układu. Jednakże pod pojęciem „diety” tam uregulowanej powinniśmy jednak rozumieć przede wszystkim „zwrot kosztów podróży
faktycznie zapłaconych, z wyjątkiem przypadków gdy istnieją oddzielne programy delegowania
pracowników.”
Nie chodzi, więc tutaj wprost o kwotę przeznaczoną na wyżywienie, czy zapewnienie miejsca noclegowego, ale o zwrot koszów eksploatacji pojazdu, ponieważ zgodnie ze zdaniem drugim tego samego przepisu. „Jedyne wyjątki są następujące (zwrot kosztów podróży nie przysługuje – przypis autora): 1. podróż odbywa się przy użyciu darmowego środka transportu, lub 2. podróż mogła się odbyć przy użyciu darmowego środka transportu, jeżeli pracownik zawnioskowałby o to w odpowiednim czasie.”
Polskie rozumienie pojęcia „diety” odpowiada bardziej holenderskiemu pojęciu „zwrot kosztów utrzymania”, które zgodnie z art. 40 ust. 1 obejmują „koszty poniesione w drodze, obejmujące posiłki, pozostałą konsumpcję i urządzenia sanitarne. Nie obejmują one kosztów poniesionych na zakwaterowanie, urządzenie kabiny, różnic w kursach walutowych, zapłaconych napiwków, wydatków telefonicznych i innych kosztów”.Podsumowując, pod następującymi pojęciami rozumiemy kolejne świadczenia:

  1. Diety – koszty przejazdów pojazdem należącym do pracownika. Zwrot kosztów według rachunków;

  2. Zwrot kosztów utrzymania – koszty posiłków i urządzeń sanitarnych – pojęcie zbliżone do polskiego pojęcia „diety”. Zwane w Królestwie Holandii potocznie „dieta” i pod takim pojęciem ujęte w art. 40 ust. 3a – 3c. Zwrot kosztów według tabeli znajdującej się poniżej;

  3. Zwrot kosztów zakwaterowania, urządzenia kabiny, różnic kursowych, opłat telefonicznych i innych kosztów. Koszty zwracane są według rachunków.

Określenie wysokości zwrotu kosztów utrzymania jest bardzo skomplikowane i znacząco różne od tego określonego w Polsce. Podkreślam również, że ów świadczenie przysługiwać będzie pracownikowi – kierowcy w momencie, kiedy transport będzie rozpoczynał się lub kończył w Holandii i tylko w czasie przebywania pojazdu i kierowcy na jej terytorium. Co do zasady istnieje podział zwracanych kosztów utrzymania na te dotyczące podróży służbowej jednodniowej i wielodniowej. Jednodniowa podróż służbowa ma miejsce wtedy, kiedy od momentu jaj rozpoczęcia w miejscu siedziby przedsiębiorstwa, do jej zakończenia w tym samym miejscu, upłynęło mniej niż 24 godziny. W sytuacji polskich przedsiębiorstw zwrot kosztów z tytułu takiej podroży występować będzie rzadko, w zasadzie tylko w sytuacji przewozów wahadłowych Polska – Holandia lub Holandia – kraj trzeci, o ile baza przedsiębiorstwa znajduje się w Holandii. Podróż służbowa wielodniowa, jest to podróż dłuższa niż 24 godziny i będzie ona stanowiła większość podróży wykonywanych przez polskich przedsiębiorców. Poniżej podane kwoty zwrotów kosztów, są obliczone przy pomocy uwzględnienia współczynników waloryzacyjnych za rok 2016 i 2017. Obliczeń dokonał sam autor i z tego powodu nie stanowią one oficjalnych kwot zwrotów kosztów w 2017 roku.

Podróż jednodniowa

Podróż wielodniowa

Rodzaj przewozu

Kwota w euro

Rodzaj przewozu

Kwota w euro

Podróż krótsza niż 4 godziny

0.00 za godzinę

Zwrot kosztów za pierwszy dzień podróży służbowej

Od godziny 24:00 do 17:00

0,00 za godzinę

Od godziny 17:00 do 24:00

0,61 za godzinę

Czas pomiędzy godz. 18:00 a 24:00 (przy założeniu, że podróż rozpoczęła się przed 14:00)

2,72 euro za godzinę

Zwrot kosztów za dzień podróży służbowej nie będący pierwszym ani ostatnim dniem podróży służbowej

47,83 za dzień

Czas pomiędzy godz. 18:00 a 24:00 (przy założeniu, że podróż rozpoczęła się po 14:00)

2,77 euro za godzinę

Zwrot kosztów podróży w trakcie ostatniego dnia podróży służbowej

Od 18:00 do 24:00

2,77 za godzinę

Dodatek specjalny w sytuacji, kiedy podróż trwała minimum 12 godzin

11,56 euro jednorazowo

Od 24:00 do 6:00 (przyjazd do miejsca docelowego następuje przed 12:00)

1,23 za godzinę

Czas podróży pomiędzy godz. 24:00 a 18:00

Brak zwrotu kosztów

Od 24:00 do 6:00 (przyjazd do miejsca docelowego następuje po 12:00)

2,77 za godzinę

Kolejną nieznaną polskiemu prawa instytucją jest dodatek z tytułu podróży służbowej odbywanej w weekendy lub święta ustawowo wolne od pracy. W sytuacji, kiedy pracownik przebywa na terenie Holandii w sobotę, niedzielę lub dzień wolny ustawowo od pracy, jest w trakcie wykonywania podróży służbowej, ale akurat w tym czasie nie wykonuje jazdy, innej pracy i nie pozostaje w dyspozycji, przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 20,43 euro za dobę. Podobnie odmienna regulacja dotyczy pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy poza zakładem pracy, pojazdem lub w ich pobliżu. Jest to instytucja, która w zasadzie nie będzie występować, ale o której należy wspomnieć, ponieważ pracownik otrzyma te świadczenie wyłącznie w sytuacji, kiedy badzie pozostawał w dyspozycji pracodawcy i jednocześnie przebywać będzie poza bazą przedsiębiorstwa w Holandii lub swoim pojazdem. Kwota świadczeń z tego tytułu to odpowiednio w 2017 roku 2,58 euro za godzinę i nie więcej niż 20,54 euro za dzień.

Podnieść należy jeszcze jedną kwestię dotyczącą zbieżności dodatków z tytułu godzin nadliczbowych i dodatków z tytułu pracy w porze nocnej zwanymi „godzinami niezgodnymi z normami społecznymi”. Jeżeli dojdzie do takiej sytuacji, to wypłacony będzie wyłącznie dodatek z tytułu pracy w nocy, chyba że pracownik otrzyma płatny dzień wolny od pracy w przeciągu 8 kolejnych tygodni.

Dodatek urlopowy

Ostatnią już kwestią jest zagadnienie dodatku urlopowego – świadczenia przysługującemu każdemu kierowcy, jako swego rodzaju premia z tytułu wykonywania takiej, a nie innej pracy. Art. 69 komentowanego układu zbiorowego pracy stanowi bowiem, że „W roku kalendarzowym pracownik będzie uprawniony do otrzymania dodatku urlopowego w wysokości 8% wynagrodzenia wyliczonego za czwarty okres rozliczeniowy bieżącego roku kalendarzowego i pomnożony przez 13 oraz w przypadku miesięcznego rozliczenia wynagrodzenia, do 8% wynagrodzenia za miesiąc kwiecień bieżącego roku kalendarzowego, pomnożonych przez 12. Wynagrodzenie, o którym mowa w tym artykule oznacza wynagrodzenie obowiązuje dla danego poziomu zaszeregowania, pomnożone odpowiednio przez premię za pracę zmianową (tej dla kierowców nie będzie – przyp. autora) oraz premię osobistą (dodatek stażowy – przyp. autora), jeżeli są one należne, zgodnie z postanowieniami art. 23…”. W polskich warunkach cytowany przepis powinien być rozumiany w sposób następujący. Pracownik powinien otrzymać dodatkowe świadczenie pieniężne w wysokości jego 8% wynagrodzenia za miesiąc kwiecień pomnożonych przez 12 (ale dla pracowników w wieku minimum 22 lat, nie mniej niż 96% miesięcznej stawki pieniężnej dla zatrudnionego na poziomie stawki zaszeregowania „D1”, czyli nie mniej niż w roku 2017 – 2003,00 euro). Wynagrodzenie to przekazywane jest kierowcy w maju roku bieżącego. Z racji tego, że kierowca polski w Holandii przebywa sporadycznie, aby spełnić ten wymóg wydaje się, że możliwe jest tylko jedno wyjście. Należy kwotę 2003,00 euro podzielić przez 12. Wynik, czyli 166,92 euro, to ów premia w wymiarze miesięcznym. Kolejno należy ustalić wymiar czasu pracy w danym miesiącu i podzielić kwotę 166,92 euro przez liczbę godzin, na przykład w styczniu powinno się dokonać następujących obliczeń: 166,92 euro podzielone przez 168 daje wynik 0,993 euro za godziną pracy. Następnie uzyskana kwota powinna być przemnożona przez liczbę godzin pracy w Holandii i umieszczona na paskach płac z adnotacją, że stanowi ekwiwalent urlopowy na podstawie art. 69 FNV Transport en Logistics – Profesjonalny przewóz towarów i dźwigów samojezdnych. Umowa zbiorowa od 1 stycznia 2014 r. do 1 stycznia 2017. Zaznaczam jednak, że podany sposób jest interpretacją przepisów holenderskich a nie ich oficjalną wykładnią.

W końcowym etapie niniejszej pracy pozwolę sobie stwierdzić, że kwestia ryczałtów z tytułu odpoczynku dobowego i tygodniowego nie istnieje na kanwie prawa holenderskiego. Dzieje się tak, ponieważ koszty te zwracane są kierowcom na podstawie rachunków. Nie jest jednak zabronione spędzanie odpoczynku w kabinie pojazdu, dlatego kwota ryczałtu z tytułu takiego odpoczynku stanowić będzie na gruncie tamtejszego prawa sumę aktywów i będzie mogła zostać zaliczona na poczet wynagrodzenia.

Pozostałe zagadnienia, takie jak: urlopy, zasiłki, zwolnienia od pracy, termin wypłaty wynagrodzenie i inne nie ujęte w tej pracy kwestie podlegają regulacji polskich przepisów, dlatego nie zostały opracowane w tej publikacji.

 

Piotr Potocki

Kancelaria Prawna Viggen sp.j.

 

Zachęcamy także do zapoznania się z innymi publikacjami poświęconymi zmianom w delegowaniu pracowników po 1 stycznia 20017 roku:

1. Do Republiki Federalnej Niemiechttp://jazdaprawna.pl/2016/12/07/delegowanie-pracownikow-do-republiki-federalnej-niemiec-po-1-stycznia-2017-roku/

2. Zasady wynagradzania pracownika delegowanego do Niemiec po 1 stycznia 2017 r.http://jazdaprawna.pl/2016/12/16/zasady-wynagradzania-pracownika-delegowanego-do-niemiec-po-1-stycznia-2017-r/

2. Do Francji: http://jazdaprawna.pl/2016/12/05/delegowanie-pracownikow-do-francji-po-1-stycznia-2017-r/

 

Zainteresowane, wyliczeniem “minimalnej niemieckiej”, firmy

prosimy o kontakt z przedstawicielami Kancelarii Prawną Viggen Sp.j. pod numerami telefonów:

Małgorzata Miąsko: 509 982 577,

Renata Domagalska: 502 189 280,

Jakub Figuła: 606 589 800,

Jolanta Kur: 519 140 984.

(12) 637 24 57. 

lub pod adresem e-mail: biuro1@viggen.pl.

 

Poniżej przedstawiamy Państwu print screeny z autorskiego oprogramowania Kancelarii Prawnej Viggen sp.j. – VTS Project sp. z o.o., wyspecjalizowanego do wyliczania płac minimalnych w poszczególnych krajach:

 

widok-modulu-logowania

1

panel-logowania

2
informacje-z-plikow-ddd_23

raport-naruszen

screen_2

5-jpg

porownanie-plikow_2

1-delegowanie

2-delegowanie

3-delegowanie

4-delegowanie

5-delegowanie

6-delegowanie

6

raport_1

raport_2

raport_3

raport-delegacji

widok-modulu-raportow-wynagrodzen

raport-wynagrodzen-francja

raport-wynagrodzen-niemcy

podpis_dyplom

dyplom

 na-koniec

 
 

Niniejszy dokument podlega ochronie prawnej na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (ustawa z dnia 4 lutego 1994 r., Dz. U. 06.90.631 z późn. zm.).

Polski transport na skraju przepaści po uzasadnieniu orzeczenia TK ws. ryczałtów noclegowych

zdjęcie3

Autor publikacji: Mariusz Miąsko Prezes Kancelarii Prawnej Viggen sp.j.

 

W mojej ocenie, nigdy w historii nie było tak poważnego zagrożenia dla branży transportowej jak obecnie. Po lekturze treści uzasadnienia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego K 11/15, w kwestii niekonstytucyjności wypłaty ryczałtu noclegowego, postanowiłem dosłownie w kilkunastu zdaniach pilnie skomentować skutki przedmiotowego uzasadnienia, ponieważ sytuacja wymaga podjęcia natychmiastowych decyzji pracodawców i środowiska transportowego. W ciągu kilku dni sporządzę pełen komentarz do uzasadnienia TK, który poszerzy nieco obraz. Niemniej jednak już można powiedzieć, że TK w uzasadnieniu orzeczenia poszedł w niesłychanie niekorzystnym dla pracodawców kierunku, którego w sumie należało się spodziewać, składając skargę konstytucyjną. Z uzasadnienia orzeczenia TK, wyłaniają się dwa zupełnie przeciwstawne rodzaje skutków.

Po pierwsze, w zakresie toczących się lub zakończonych już postępowań, uzasadnienie orzeczenia TK jest korzystne dla pracodawców. Nie wnikając w szczegóły (co uczynię w następnej publikacji), uzasadnienie orzeczenia jednoznacznie wskazuje, że nie ma podstaw do zasądzenia na rzecz kierowców ryczałtów noclegowych, ponieważ wskutek uznania niekonstytucyjności skarżonych przepisów:

a) kierowcy być może w ogóle nie przebywają w podróży służbowej w zakresie dotyczącym ryczałtów noclegowych międzynarodowych, a co najmniej nie ma podstaw dla określenia jakiejkolwiek legalnej stawki tychże ryczałtów, ponieważ brak jest łącznika pomiędzy zapisami ustawy o czasie pracy kierowców a zapisami rozporządzenia MPiPS z 2013 roku;

b) zapewnienie przez pracodawcę minimalnego standardu noclegu w kabinie wyposażonej w miejsce do snu, co do zasady stanowi w świetle obecnych uregulowań wystarczającą przesłankę dla oceny, że zapewniono bezpłatny nocleg,

c) nie ma podstaw dla oceny, iż pracodawca musi zapewnić standard hotelowy nocleg.

 

Po drugie, w kwestii bieżących i przyszłych rozliczeń kierowców, które trzeba będzie poczynić już od najbliższego miesiąca, TK kategorycznie i wprost ocenił, iż brak jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, iż kierowcy w ogóle przebywają w podróży służbowej w zakresie ryczałtów noclegowych, a co najmniej brak łącznika pomiędzy Ustawą o czasie pracy kierowców a rozporządzeniem MPiPS, stanowiącego podstawę do wypłaty określonej kwoty ryczałtu noclegowego, a więc finalnie nie ma podstaw do wypłaty im ryczałtów za nocleg. Uzasadnienie TK nie tylko nie poprawiło sytuacji pracodawców w tej kwestii względem treści sentencji wyroku, ale tę sytuację wprost znacznie pogorszyło.

Mało tego – TK wydał rodzaj dyspozycji dla ustawodawcy, z której wprost wynika, iż przy podjęciu ponownych prac nowelizujących podróż służbową kierowców, niedopuszczalne jest utożsamienie pracy kierowcy z jego podróżą służbową. Mówiąc wprost, w mojej ocenie TK bardzo wyraźnie kilkukrotnie powtórzył w uzasadnieniu orzeczenia, że ustawodawca nie będzie mógł poczynić uregulowań, iż co do zasady kierowca może przebywać w podróży służbowej, jeśli w tym samym czasie jest w trakcie zadania transportowego (!) 

Oznacza to ni mniej ni więcej tylko tyle, że ani po opublikowaniu orzeczenia TK przez Panią Premier RP, ani po nowelizacji przepisów Ustawy o czasie pracy kierowców, kierowcy co do zasady nie będą mogli przebywać w podróży służbowej w trakcie realizacji zadań transportowych. Owszem, być może będą mogli przebywać w podróży służbowej w drodze do pojazdów, które stacjonują np.: w bazach zagranicami Polski i w ramach powrotu z tych baz…, ale nic ponadto.

Oznacza to w praktyce, iż koszt ubruttowienia wynagrodzenia w zakresie płacy minimalnej pracownika delegowanego za granicę w branży transportowej z prawie najniższego w UE, stanie się od najbliższego miesiąca praktycznie prawie najwyższe. Należy racjonalnie zakładać, że będzie tak, ponieważ nie tylko wynagrodzenie zasadnicze, ale i ryczałty noclegowe będą musiały zostać oskładkowane zgodnie ze wskazaniami TK. W mojej ocenie w praktyce oskładkowane po nowelizacji UoCzPK mogą zostać także o diety, ponieważ ustawodawca będzie się spodziewał uznania niekonstytucyjności przepisów również i w tym zakresie.

Trzeba sobie powiedzieć wprost, że treść uzasadnienia orzeczenia TK jest bardzo niebezpieczna dla polskiej branży transportowej i w konsekwencji, może oznaczać to likwidację tysięcy miejsc pracy.

Tak niestety kończy się nieodpowiedzialna „zabawa zapałkami”, przedstawicieli branży transportowej, którzy najwyraźniej nie rozumieli skutków własnych poczynań. Bardzo ciekaw jestem, co w tej sytuacji powie polskim przedsiębiorcom wnioskodawca skargi do TK i jak wytłumaczy zaistniałą sytuację? Ja osobiście czekam na takie wyjaśnienie, ponieważ jestem zainteresowany informacją, w jaki sposób zgodnie z orzeczeniem TK, wyliczyć już w styczniu za grudzień, wynagrodzenia kierowców w taki sposób, aby pracodawcy nie musieli od najbliższego miesiąca wypłacić o około 38% więcej od sumy kwot wypłacanych z tytułu ryczałtów noclegowych. Częściowo sytuację może poprawić podwyższenie, diet ale po pierwsze wymaga to umiejętnej ingerencji w wewnątrzzakładowe źródła prawa, a po drugie dietami nie da się pokryć 100% „strat” z tytułu niemożności wypłaty nieoskładkowanych ryczałtów noclegowych.

        Wobec stanowiska Pani sędzi Julii Przyłębskiej, która wykazała w zdaniu odrębnym do orzeczenia TK, iż przedmiotowe orzeczenie jest de facto wydane nielegalnie, istnieje jeszcze cień szansy, że Premier RP go nie publikuje.

Jeśli natomiast dojdzie do publikacji orzeczenia, to jak już wspomniałem w poprzedniej publikacji (http://kancelariaprawnaviggen.pl/orzeczenie-tk-w-sprawie-ryczaltow-noclegowych-wywola-zapasc-ekonomiczna-branzy-transportowej/), istnieje jedna (moim zdaniem j e d y n a) konstrukcja prawna, pozwalająca nadal wypłacać ryczałty jako składniki zwolnione z oskładkowania, ale będzie to wymagało dosłownie natychmiastowego działania przedsiębiorców transportowych.

Zagadnienie to opiszę w publikacji w ciągu kilku najbliższych dni. Osoby zainteresowane przedmiotowym rozwiązaniem w terminie wcześniejszym mogą kontaktować się z przedstawicielami Kancelarii Prawnej Viggen Sp.j. pod numerami:

(12) 637 24 57,

509 982 577,

502 189 280,

606 589 800,

519 140 984.

 

Więcej o orzecznictwie TK ws. ryczałtów noclegowych przeczytają Państwo w publikacjach:

1. http://jazdaprawna.pl/2016/11/26/25155/

2. http://jazdaprawna.pl/2016/12/06/orzeczenie-tk-w-sprawie-ryczaltow-noclegowych-wywola-zapasc-ekonomiczna-branzy-transportowej/

3. http://jazdaprawna.pl/2016/12/30/wyrok-trybunalu-konstytucyjnego-z-dn-24-listopada-br-ws-ryczaltow-za-noclegi-opublikowany/

4. http://jazdaprawna.pl/2017/01/02/uwaga-to-powinienes-wiedziec-po-publikacji-orzeczenia-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

5. http://jazdaprawna.pl/2017/01/11/o-ile-wzrosna-koszty-wynagrodzenia-firm-transportowych-po-orzeczeniu-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

6. http://jazdaprawna.pl/2017/01/16/o-ile-wzrosnie-oskladkowanie-wynagrodzenia-kierowcy-we-francji-po-orzeczeniu-tk-ws-ryczaltow-noclegowych/

 

Niniejszy dokument podlega ochronie prawnej na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(ustawa z dnia 4 lutego 1994 r., Dz. U. 06.90.631 z późn. zm.).