Umowa o zakazie konkurencji – między swobodą działalności a ochroną interesu przedsiębiorcy

Współczesne przedsiębiorstwo funkcjonuje w rzeczywistości, w której realną przewagę konkurencyjną stanowią nie tyle środki trwałe, ile kapitał intelektualny, know-how, relacje handlowe oraz wiedza operacyjna budowana latami. To właśnie te zasoby, a nie infrastruktura, decydują o pozycji rynkowej firmy. Utrata kluczowego menedżera, dyrektora sprzedaży, technologa czy specjalisty ds. rozwoju może oznaczać nie tylko zmianę kadrową, lecz realne zagrożenie dla ciągłości kontraktów, strategii cenowych, planów inwestycyjnych czy przewagi technologicznej. W takich warunkach umowa o zakazie konkurencji przestaje być formalnością. Staje się instrumentem ochrony strategicznego bezpieczeństwa przedsiębiorstwa.

Jednocześnie jest to jedna z najbardziej wymagających konstrukcji prawnych w obszarze prawa pracy i prawa cywilnego. Jej skuteczność zależy nie od długości czy surowości zapisów, lecz od ich precyzji, proporcjonalności i zgodności z aktualną linią orzeczniczą. W praktyce obrotu gospodarczego nadal funkcjonują klauzule, które sprawiają wrażenie restrykcyjnych, lecz w rzeczywistości mają charakter pozorny. Zbyt szeroko zdefiniowana działalność konkurencyjna, obejmująca niemal każdą aktywność w danej branży, nieadekwatny zakres terytorialny, oderwany od faktycznego obszaru działania firmy, brak jednoznacznego powiązania zakazu z dostępem do informacji o szczególnym znaczeniu czy wadliwie określony mechanizm odszkodowawczy, to najczęstsze błędy prowadzące do osłabienia pozycji przedsiębiorcy. W sporze sądowym takie postanowienia bywają skutecznie kwestionowane, a przedsiębiorca pozostaje z konstrukcją, która nie zapewnia realnej ochrony.

Szczególnej staranności wymaga zakaz konkurencji po ustaniu stosunku pracy. Ustawodawca dopuszcza jego stosowanie wyłącznie wobec pracowników mających dostęp do informacji szczególnie ważnych dla pracodawcy, a więc takich, których ujawnienie mogłoby narazić firmę na szkodę. Konstrukcja ta nie tylko wymaga precyzyjnego uzasadnienia, lecz również wiąże się z obowiązkiem wypłaty odszkodowania. Oznacza to, że zakaz konkurencji nie może być traktowany jako standardowy element każdej umowy ani jako instrument wywierania presji. Musi być uzasadniony rzeczywistym interesem pracodawcy, proporcjonalny co do czasu i zakresu oraz ściśle dopasowany do roli danej osoby w strukturze organizacyjnej. W przeciwnym razie to pracodawca ponosi ryzyko zakwestionowania klauzuli oraz negatywnych konsekwencji finansowych.

W relacjach B2B oraz w kontraktach menedżerskich swoboda kontraktowa jest szersza, lecz nadal ograniczona zasadami prawa cywilnego. Nadmierne, nieproporcjonalne ograniczenia mogą zostać uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego albo naturą stosunku prawnego, co w praktyce prowadzi do ich nieważności w całości lub w części. Właściwa konstrukcja wymaga zatem wyważenia interesów stron i precyzyjnego określenia zakresu zakazu, czasu jego obowiązywania oraz konsekwencji jego naruszenia. Skuteczność nie polega na maksymalnym rozszerzeniu ograniczeń, lecz na ich racjonalnym ukształtowaniu w taki sposób, aby były możliwe do wyegzekwowania.

W Kancelaria Prawna Viggen traktujemy zagadnienie zakazu konkurencji jako element kompleksowego zarządzania ryzykiem prawnym przedsiębiorstwa. Doradzamy podmiotom reprezentującym szerokie spektrum branż, od sektora usługowego i produkcyjnego po wyspecjalizowane działalności oparte na wiedzy, tworząc rozwiązania dopasowane do rzeczywistego modelu biznesowego. Analiza obejmuje nie tylko treść umowy, lecz także strukturę organizacyjną, przepływ informacji w firmie, poziom dostępu do danych poufnych oraz potencjalne scenariusze odejścia kluczowych osób. Każda klauzula powinna być odpowiedzią na konkretne ryzyko, a nie powieleniem uniwersalnego wzoru.

Fundamentalne znaczenie ma w tym zakresie zaplecze naukowe i specjalizacja w prawie pracy. Prezes Kancelarii, dr Mariusz Miąsko prof. SGMK, od lat koncentruje swoją działalność naukową właśnie na tej dziedzinie prawa. Łączy analizę doktrynalną z praktyką procesową w sporach dotyczących odpowiedzialności pracowniczej oraz zakazu konkurencji. To połączenie pozwala budować rozwiązania, które są osadzone w aktualnym dorobku nauki prawa pracy i jednocześnie weryfikowane doświadczeniem sądowym. W efekcie proponowane konstrukcje nie mają charakteru teoretycznego, są projektowane z myślą o realnym sporze i realnej obronie interesów przedsiębiorcy.

Umowa o zakazie konkurencji nie powinna być tworzona w sytuacji kryzysowej, gdy kluczowy pracownik składa wypowiedzenie, a firma próbuje reagować w pośpiechu. Powinna stanowić element długofalowej strategii zabezpieczenia przedsiębiorstwa, obejmującej również klauzule poufności, regulacje dotyczące ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa oraz wewnętrzne procedury dostępu do informacji. Dopiero takie systemowe podejście zapewnia spójność i skuteczność ochrony.

Jeżeli zależy Państwu na rzeczywistej, a nie deklaratywnej ochronie interesów firmy, na konstrukcji, która wytrzyma analizę sądu i będzie adekwatna do specyfiki Państwa działalności, zespół Kancelaria Prawna Viggen pozostaje do dyspozycji. W obszarze zakazu konkurencji stawką jest nie tylko pojedynczy kontrakt, lecz stabilność i bezpieczeństwo całego przedsiębiorstwa.

 

Zapraszamy do współpracy:

tel.: 509-982-577, 12 637-24-57,

e-mail: biuro11@viggen.pl

tel.: 519-140-984,

e-mail.: jak@viggen.pl

 

Przygotowała:

Anna Nieć-Mrzygłód

Dyrektor Generalna

Kancelaria Prawna Viggen sp.j.

 

SENT rozszerzony o materiały budowlane – jak przygotować firmę na zmiany w 2026 roku

Branża transportowa i budowlana stoi przed nowym wyzwaniem. Rada Ministrów przyjęła 11 lutego 2026 r. projekt nowelizacji ustawy o systemie monitorowania przewozu towarów i obrotu paliwami opałowymi. Zmiany w systemie SENT mają na celu zwiększenie transparentności przewozów towarów wrażliwych oraz ograniczenie nadużyć podatkowych w branży budowlanej, w tym w obrocie betonem towarowym.

Ministerstwo Finansów przewiduje objęcie systemem SENT betonu towarowego i innych mas gotowych do wylania, wbudowania lub zastosowania. Wyjątek stanowią jedynie masy inne niż beton oferowane w opakowaniach jednostkowych do 50 kg. W praktyce oznacza to, że dostawcy będą mieli obowiązek dokładnego raportowania przewozu tych materiałów, a każde niedopatrzenie może skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi.

Dodatkowo nowe przepisy dotyczą także przesunięć międzymagazynowych, przewozów w celu wykonania usług, czasowego używania towarów oraz zwrotów i reklamacji. Wprowadzono też mechanizm pouczenia zamiast kary, gdy uchybienie wynika z oczywistej omyłki.

Nowe regulacje przewidują wysokie kary administracyjne za brak uzupełnienia zgłoszeń w systemie SENT – nawet do 46% wartości brutto ładunku, przy czym nie mniej niż 20 000 zł. Okres vacatio legis dla większości rozwiązań wynosi 3 miesiące, a dla przesunięć międzymagazynowych 18 miesięcy. To oznacza konieczność szybkiego przygotowania procedur i dostosowania systemów logistycznych.

Celem zmian jest zwiększenie kontroli nad rynkiem budowlanym i ograniczenie szarej strefy, zwłaszcza w obrocie betonem towarowym. SENT staje się nie tylko narzędziem monitorowania transportu, ale także mechanizmem zabezpieczającym legalny obrót towarami wrażliwymi.

Każdy transport towarów objętych systemem SENT wiąże się z konkretnymi obowiązkami dla przewoźników – konieczne jest otrzymanie od zleceniodawcy numeru zgłoszenia SENT, uzupełnienie swojej części danych w systemie, uruchomienie lokalizatora GPS podczas przewozu oraz potwierdzenie przewozu po dostawie. Każde niedopatrzenie może skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi, dlatego przygotowanie i bieżące monitorowanie procedur jest kluczowe.

Warto podkreślić, że objęcie systemem SENT materiałów budowlanych, takich jak beton towarowy, ma również wymiar strategiczny dla całej branży. Dzięki precyzyjnemu monitorowaniu przewozów możliwe będzie lepsze planowanie logistyki, minimalizacja opóźnień w realizacji kontraktów oraz zmniejszenie ryzyka strat finansowych wynikających z nielegalnego obrotu towarami. Dla firm budowlanych oznacza to konieczność większej dyscypliny w dokumentowaniu transportu, co w dłuższej perspektywie przyczynia się do zwiększenia przejrzystości rynku.

Równocześnie przewoźnicy zyskują narzędzie, które pozwala im na pełną kontrolę nad przewozem wrażliwych materiałów. Lokalizatory GPS i obowiązkowe raportowanie w systemie SENT pozwalają na bieżąco monitorować trasę i status dostawy, co zwiększa bezpieczeństwo przewozu oraz pozwala unikać niepotrzebnych sporów z kontrahentami. Z punktu widzenia przedsiębiorstwa transportowego jest to szansa na profesjonalizację usług i budowanie reputacji solidnego partnera biznesowego.

Dodatkowo wprowadzone przepisy pokazują, że Ministerstwo Finansów stawia na edukację i prewencję, a nie tylko kary. Mechanizm pouczenia zamiast sankcji w przypadku oczywistych pomyłek daje firmom czas na dostosowanie procedur i ograniczenie ryzyka wysokich kar. To rozwiązanie podkreśla, że celem zmian jest współpraca z przedsiębiorcami i wspieranie legalnego obrotu, a nie wyłącznie represja.

Od 26 lat zajmujemy się prawem transportowym i logistycznym, wspierając przedsiębiorców w obszarze regulacji SENT oraz kontroli przewozów. Nasza Kancelaria jest liderem w branży – znamy praktyczne wyzwania firm transportowych i budowlanych oraz potrafimy skutecznie minimalizować ryzyka związane z nowymi przepisami. Oferujemy kompleksowe wsparcie, przeprowadzając audyty procedur transportowych pod kątem zgodności z SENT, organizując szkolenia dla pracowników i przewoźników, reprezentując klientów w przypadku kontroli KAS oraz doradzając w zakresie ograniczenia kar i sankcji administracyjnych. Nie czekaj na kontrolę– przygotuj swoją firmę z liderem w dziedzinie prawa transportowego. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu pomagamy naszym klientom poruszać się w gąszczu przepisów, zapewniając bezpieczeństwo formalne i spokój w prowadzeniu działalności.

Zapraszamy do współpracy:

tel.: 509-982-577, 12 637-24-57,

e-mail: biuro11@viggen.pl

tel.: 519-140-984,

e-mail.: jak@viggen.pl

 

Przygotowała:

Monika Bednarz

Radca Prawny- p.o. kierownika działu procesowego

Kancelaria Prawna Viggen sp.j.

Anna Nieć-Mrzygłód w międzynarodowym gronie ekspertów praw socjalnych – Academic Network on the European Social Charter and Social Rights.

Z dumą informujemy, że Dyrektor Generalna Kancelarii Prawnej Viggen – Anna Nieć-Mrzygłód – z dniem 30 stycznia 2026 r. została członkiem prestiżowej Academic Network on the European Social Charter and Social Rights (ANESC).

To wyjątkowe wyróżnienie stanowi potwierdzenie wysokich kompetencji eksperckich, wieloletniego doświadczenia oraz konsekwentnego zaangażowania Dyrektor Generalnej w rozwój i promocję praw socjalnych. Członkostwo w ANESC to nie tylko osobisty sukces, ale również istotne wzmocnienie pozycji naszej Kancelarii na arenie międzynarodowej.

Międzynarodowa platforma współpracy eksperckiej

ANESC to międzynarodowa sieć specjalistów zajmujących się problematyką praw społecznych, funkcjonująca w ścisłym związku z systemem Rady Europy oraz standardami Europejskiej Karty Społecznej. Sieć skupia przedstawicieli środowisk akademickich i prawniczych z licznych państw europejskich, zarówno członków Unii Europejskiej, jak i innych państw Rady Europy, tworząc przestrzeń do pogłębionej współpracy naukowej i wymiany doświadczeń w zakresie ochrony praw socjalnych.

Celem ANESC jest:

  • wspieranie badań nad prawami społecznymi,
  • promowanie standardów Europejskiej Karty Społecznej,
  • budowanie dialogu między teorią a praktyką prawa,
  • wzmacnianie międzynarodowej współpracy w obszarze praw pracowniczych i socjalnych.

Kolejny krok w rozwoju Kancelarii

Członkostwo Dyrektor Generalnej w ANESC otwiera możliwość aktywnego udziału w międzynarodowych projektach badawczych, konferencjach oraz inicjatywach eksperckich dotyczących ochrony praw socjalnych w Europie. To także realna szansa na współtworzenie kierunków rozwoju standardów prawnych w tym obszarze.

Jako Kancelaria od lat konsekwentnie rozwijamy kompetencje w zakresie prawa pracy i prawa socjalnego, łącząc praktyczne doświadczenie z aktywnością naukową. Obecność naszej Dyrektor Generalnej w gronie międzynarodowych ekspertów ANESC jest wyrazem uznania dla jakości naszej pracy oraz potwierdzeniem, że Kancelaria Prawna Viggen współtworzy europejską debatę o prawach społecznych.

Członkostwo w ANESC to dla nas powód do dumy, a zarazem silna motywacja do dalszej intensywnej pracy na rzecz rozwoju i promocji praw socjalnych – zarówno w Polsce, jak i na forum międzynarodowym.

 

Zapraszamy do zapoznania się ze stroną Sieci:

🌐 http://www.racse-anesc.org

 

Profil członkowski wśród członków ANESC:

🌐 https://lnkd.in/dqChUsMW

 

 

NOWOŚĆ ! Książka: Charakterystyka umowy o świadczenie usługi kierowania pojazdami

Autor: prof. SGMK dr Mariusz Miąsko

“Zapraszam do zapoznania się z moją najnowszą książką (179 stron) – opracowaniem naukowym (recenzowanym): “Charakterystyka umowy o świadczenie usługi kierowania pojazdami jako alternatywnej formy zatrudnienia względem umowy o pracę”.

Książka obala wszystkie fałszywe mity, jakoby umowy zlecenia były rzekomo tzw. umowami śmieciowymi. Książka pokazuje, że w gruncie rzeczy jest zupełnie odmiennie – jest to pełnowartościowa umowa posiadająca identyczne składniki oskładkowania i opodatkowania jak umowa u pracę.

Książka wyjaśnia, że umowa pozwala wypłacać diety i ryczałty noclegowe, dzięki czemu ten typ umowy generuje poważne oszczędności dla pracodawców, to jest równie korzystna także dla pracowników.

W książce wyjaśniam dokładnie, dlaczego zatrudnianie kierowców na podstawie umowy o pracę, może skutkować skutecznymi roszczeniami o wypłatę diet i ryczałtów noclegowych za okres 3 lat wstecz. Potwierdza to liczne orzecznictwo Izby Pracy Sądu Najwyższego.

Książka pozwoli każdemu pracodawcy, księgowej lub kadrowej usystematyzować wiedzę na temat zasad funkcjonowania Umowy o świadczenie usług kierowania pojazdami.

Zapraszam każdego pracodawcę do zapoznania się z tym opracowaniem.”

SPIS TREŚCI:

Wykaz skrótów
Od autora

Rozdział I. Analiza podstawowych zasad wyliczenia wynagrodzeń po 2 lutego 2022 r.

1.1. Wprowadzenie do nowelizacji ustawy o czasie pracy kierowców z 2022 r.
1.2. Podział zasad wynagradzania kierowców po 2 lutego 2022 r. na poziomie systemów prawa pracy obowiązujących w poszczególnych krajach
1.3. Podział zasad wynagradzania kierowców po 2 lutego 2022 r. w odniesieniu do typu wykonywanego transportu

Rozdział II. Wstępna analiza źródeł kosztów ubruttowienia transportu bilateralnego w ramach Pakietu Mobilności

Rozdział III. Rozwinięcie podstawowych zasad wyliczenia wynagrodzeń kierowców delegowanych do
poszczególnych krajów UE od 2 lutego 2022 r.

3.1. Wprowadzenie do nowych zasad wyliczenia wynagrodzeń kierowców delegowanych do krajów UE w kontekście fikcji prawnej diet na potrzeby wyliczenia ulgi
3.2. Charakterystyka i korzyści dla pracodawcy z zatrudnienia kierowców w formie umowy cywilnoprawnej w ramach realizacji transportu typu cross-trade lub kabotaż

Rozdział IV. Analiza podstaw prawnych warunkujących możliwość zatrudnienia kierowców transportu drogowego
na podstawie umów cywilnoprawnych

4.1. Podstawy prawne warunkujące legalność zatrudnienia kierowców na podstawie umowy cywilnoprawnej

4.2. Rozwinięcie problematyki legalności zatrudniania kierowców na podstawie umów cywilnoprawnych
4.3. Zakres podmiotowy uregulowań rozdziału 3a ustawy o czasie pracy Kierowców

Rozdział V. Problematyka tzw. samozatrudnienia kierowców w kontekście Pakietu Mobilności

5.1. Problematyka legalności „samozatrudnienia”
5.2. Problematyka „samozatrudnienia” na poziomie podstawowego prawa polskiego i unijnego
5.3. Problematyka „samozatrudnienia” na poziomie Pakietu Mobilności oraz systemu IMI
5.4. Typ relacji pomiędzy przewoźnikiem zlecającym transport a przedsiębiorcą/kierowcą wykonującym transport
5.5. Wykaz korzyści dla pracodawców z tytułu zatrudniania kierowców na podstawie umów cywilnoprawnych
5.6. Wykaz korzyści dla kierowców z tytułu zatrudniania na podstawie umowy o świadczenie usług kierowania pojazdem
5.7. Analiza godności kierowców zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych

Rozdział VI. Podstawy prawne umowy cywilnoprawnej o świadczenie usługi kierowania pojazdem (opartej
na umowie zlecenia)

6.1. Wykaz podstaw prawa krajowego oraz unijnego warunkujących legalność zatrudniania kierowców na podstawie umów cywilnoprawnych
6.2. Podstawa prawna oskładkowania do ZUS umowy o świadczenie usług kierowania pojazdami
6.3. Podstawa prawna wymiaru oskładkowania umowy o świadczenie usług kierowania pojazdami
6.4. Podstawa prawna wypłaty dodatków z tytułu umowy o świadczenie usług kierowania pojazdami
6.5. Podstawa prawna wypłacania diet i ryczałtów noclegowych lub „kilometrówki” z tytułu zatrudnienia kierowcy na podstawie umowy cywilnoprawnej – podstawa prawna zwolnienia świadczeń z oskładkowania i opodatkowania (w związku z nowelizacją z 2022 r.)

Rozdział VII. Komparatystyka umowy cywilnoprawnej i umowy o pracę

7.1. Podstawa prawna obowiązywania umów oraz wykaz regulacji mających zastosowanie w odniesieniu do umowy o świadczenie usług kierowania Pojazdami
7.2. Analiza rodzajów składek do ZUS z tytułu umowy o pracę oraz umowy cywilnoprawnej, w tym umowy o świadczenie usług kierowania pojazdami
7.3. Analiza wymiaru oskładkowania umowy o pracę oraz umowy o świadczenie usług kierowania pojazdami
7.4. Analiza wymiaru wynagrodzenia oraz dodatków wypłacanych na podstawie umowy o pracę oraz umowy o świadczenie usług kierowania pojazdami

Rozdział VIII. Analiza dopuszczalności zmiany stosunku pracy na stosunek cywilnoprawny

Rozdział IX. Komparatystyka kosztów i oszczędności z tytułu zatrudnienia kierowców na podstawie umowy
cywilnoprawnej względem kosztów zatrudnienia na podstawie umowy o pracę po 2 lutego 2022 r.

9.1. Wykaz zagadnień problemowych objętych analizą porównawczą kosztów lub oszczędności zatrudnienia z tytułu zatrudnienia kierowcy na podstawie stosunku pracy i umowy cywilnoprawnej
9.2. Wykaz tabel obliczeniowych zawierających wyniki obliczeń kosztów zatrudnienia pracowników/kierowców
9.3. Zakres analizy kosztów zatrudnienia kierowców na warunkach Pakietu Mobilności
9.4. Wstępne omówienie założeń i źródeł oszczędności z tytułu umowy o świadczenie usług kierowania pojazdem przy realizacji transportu międzynarodowego
9.5. Przyczyny wzrostu kosztu wynagrodzenia z tytułu realizacji transportu międzynarodowego w przypadku zatrudnienia kierowców międzynarodowego transportu drogowego na podstawie umów o pracę po 2 lutego 2022 r
9.6. „Ulgi” obniżające wymiar przychodu dla obliczenia oskładkowania umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych

9.6.1. Wstępne omówienie „ulg” od oskładkowania oraz opodatkowania umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych
9.6.2. Przyczyny wzrostu kosztu wypłacanego wynagrodzenia (za jedną dniówkę) w przypadku zatrudnienia na podstawie umowy o pracę
w kontekście minimalnego wynagrodzenia „sektorowego” na podstawie Pakietu Mobilności w przypadku realizacji transportu typu: bilateralny, tranzyt lub „nieobciążony”
9.7. Porównanie kosztów pracodawcy transportowego przed oraz po 2 lutego 2022 r. zatrudniającego na podstawie umowy o pracę
9.7.1 Wyliczenie możliwych oszczędności dla transportu typu: bilateralny, tranzyt, „nieobciążony” – wyliczenie oszczędności z tytułu odmiennego wymiaru podstawy oskładkowania dla umów o pracę oraz umowy o świadczenie usług kierowania pojazdem po 2 lutego
2022 r. w odniesieniu do typu transportu: bilateralnego, tranzytu, „nieobciążonego”
9.7.2. Wyliczenie oszczędności kosztów pracodawcy transportowego z tytułu zastosowania „ulgi” od opodatkowania pracy po 1 lutego 2022 r. – porównanie kosztów opodatkowania na podstawie umowy o pracę oraz umowy o świadczenie usługi kierowania pojazdem w przypadku transportu typu: bilateralny, tranzyt, „nieobciążony”
9.7.3. Wyliczenie oszczędności kosztów pracodawcy transportowego z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o świadczenie usługi kierowania pojazdem w odniesieniu do wszystkich typów transportu: bilateralny, tranzyt, „nieobciążony”, cross-trade, kabotaż
9.7.4. Sumaryczne szacunkowe wyliczenie oszczędności z kosztów pracodawcy transportowego z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o świadczenie usługi kierowania pojazdem w odniesieniu do wszystkich typów transportu: bilateralny, tranzyt, „nieobciążony”

9.8.1. Wyliczenie możliwych oszczędności dla transportu typu cross-trade, kabotaż – wyliczenie oszczędności kosztów pracodawcy transportowego z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy oświadczenie usługi kierowania pojazdem w odniesieniu do typów
transportu: cross-trade, kabotaż

9.8.2. Prawne metody obniżenia wymiaru ubruttowienia wynagrodzenia kierowców międzynarodowego transportu drogowego dla wszystkich typów transportu: bilateralny, tranzyt, „nieobciążony”, cross-trade, kabotaż od 2 lutego 2022 r.
9.8.3. Zbiorcze porównanie kosztów wynagrodzenia kierowców międzynarodowego transportu drogowego dla wszystkich typów transportu: bilateralny, tranzyt, „nieobciążony”, cross-trade, kabotaż od 2 lutego 2022 r.

Rozdział X. Zasady rozliczania kierowców zatrudnionych na podstawie umowy cywilnoprawnej po nowelizacji ustawy
o czasie pracy kierowców z 27 lipca 2023 r.

10.1. Podróż zleceniobiorcy
10.2. „Zwolnienia” diet i ryczałtów noclegowych oraz innych udokumentowanych wydatków z oskładkowania
10.3. „Ulgi” z tytułu Ustawy o czasie pracy kierowców
10.4. Wątpliwość legislacyjna dotycząca wyboru metody wyliczenia ulgi

Rozdział XI. Zasady opodatkowania wynagrodzenia kierowcy

11.1. Ulga od opodatkowania
11.2. Brak zwolnienia diet z opodatkowania

Rozdział XII. Analiza umowy cywilnoprawnej w kontekście nabycia uprawnienia do zasiłku dla bezrobotnych

Rozdział XIII. Szczegółowa analiza ryzyka roszczeń kierowców wynikającego z braku możliwości wypłaty diet
i ryczałtów noclegowych w kontekście orzeczenia sądu najwyższego w sprawie I PK 71/13

Spis tabel

Napis WIBOR obok polskich banknotów

TSUE rozstrzyga spory o WIBOR – jakie konsekwencje dla kredytobiorców?

W dniu dzisiejszym tj. 12 lutego 2026 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał pierwszy w historii wyrok w sprawie dotyczącej kredytów hipotecznych w Polsce opartych na wskaźniku referencyjnym WIBOR. Sprawa C-471/24 trafiła do TSUE na podstawie pytań prejudycjalnych Sądu Okręgowego w Częstochowie, który chciał ustalić, czy banki w pełni wypełniły obowiązki informacyjne wobec kredytobiorców oraz czy możliwe jest kwestionowanie mechanizmu ustalania WIBOR w umowach o zmiennej stopie procentowej. Wyrok Trybunału wprowadza istotne rozróżnienie: sam wskaźnik WIBOR, jeśli jest zgodny z obowiązującymi ramami prawnymi Unii i krajowymi regulacjami, nie może być automatycznie uznany za nieuczciwy, co oznacza, że kredytobiorcy nie mogą podważać jego wartości jako elementu oprocentowania kredytów w złotówkach.

Trybunał jednoznacznie wskazał, że obowiązki informacyjne banków dotyczą przede wszystkim rzetelności i przejrzystości w przedstawianiu konsumentowi ryzyka związanego ze zmienną stopą procentową. Bank nie jest zobowiązany do szczegółowego objaśniania metodologii ustalania WIBOR, ponieważ odpowiedzialność za publikację i dostęp do głównych elementów wskaźnika leży po stronie jego administratora. Jednocześnie TSUE zaznaczył, że wszystkie dodatkowe informacje przekazywane klientowi nie mogą wprowadzać w błąd ani przedstawiać wskaźnika w sposób zniekształcony. W praktyce oznacza to, że spory nie dotyczą samego WIBOR, lecz sposobu informowania kredytobiorcy oraz treści dokumentacji przedkontraktowej, w tym Europejskiego Znormalizowanego Arkusza Informacyjnego ESIS, który powinien umożliwiać porównanie ofert różnych banków oraz ocenę ryzyka wzrostu rat kredytu.

Wyrok TSUE potwierdza, że kredytodawca ma obowiązek dostarczyć informacje pozwalające podjąć świadomą decyzję o zawarciu umowy. Obejmuje to przedstawienie symulacji wysokości rat w różnych scenariuszach zmian stóp procentowych oraz dodatkowej Rzeczywistej Rocznej Stopy Oprocentowania (RRSO) ilustrującej możliwy wzrost oprocentowania. Dzięki temu kredytobiorca może ocenić, jak zmiana WIBOR wpłynie na całkowity koszt kredytu i własną zdolność spłaty zobowiązania. TSUE w motywie wyroku podkreślił, że informacje te muszą być przekazywane w sposób zindywidualizowany i zrozumiały dla konsumenta, a wszelkie działania banku, które mogłyby zniekształcić obraz wskaźnika lub ryzyka zmiennego oprocentowania, są niedopuszczalne.

Sprawa, która trafiła do TSUE, dotyczyła kredytu hipotecznego udzielonego przez PKO BP w 2019 roku w wysokości prawie 414 tys. zł, opartego na WIBOR 6M powiększonym o marżę 1,85 pkt proc. Kredytobiorca złożył reklamację w 2022 roku, kiedy w wyniku wzrostu stóp procentowych oprocentowanie kredytu wzrosło z 3,64% do około 9%. Twierdził, że bank nie przedstawił rzetelnych, zrozumiałych i wyczerpujących informacji na temat mechanizmu ustalania WIBOR oraz ryzyka zmiennego oprocentowania. TSUE uznał jednak, że brak szczegółowego ujawnienia metodologii wskaźnika nie przesądza o nieuczciwości klauzuli, pozostawiając jednocześnie otwartą furtkę do oceny, czy w konkretnych przypadkach sposób informowania konsumenta mógł naruszać przepisy dotyczące przejrzystości i rzetelności.

Wyrok TSUE ma przełomowe znaczenie, ponieważ dotyczy setek tysięcy kredytobiorców w Polsce – szacuje się, że obecnie funkcjonuje około 2,5 mln aktywnych umów hipotecznych, z czego większość oparta jest właśnie na WIBOR. Choć samo orzeczenie nie podważa legalności wskaźnika, to może otworzyć furtkę do kontroli sądowej nad klauzulami informacyjnymi w umowach i prowadzić do roszczeń wobec banków w zakresie niedostatecznego informowania klientów o ryzyku zmiennego oprocentowania. Oś sporów przesuwa się więc z samego wskaźnika na ocenę transparentności umów i realnej możliwości podjęcia świadomej decyzji przez konsumenta, co może stać się podstawą do zmian w umowach lub dochodzenia roszczeń od banków.

W praktyce każdy kredytobiorca, którego umowa oparta jest na WIBOR, powinien sprawdzić, czy bank spełnił wszystkie obowiązki informacyjne przewidziane prawem krajowym i unijnym. Analiza dokumentów, w tym harmonogramów spłat, ESIS, umów kredytowych oraz korespondencji z bankiem, pozwala ocenić, czy istnieją podstawy do roszczeń lub negocjacji zmiany warunków umowy. Reasumując, nawet jeśli WIBOR jako wskaźnik jest legalny, niewystarczająca przejrzystość informacji może być przyczyną poważnych konsekwencji prawnych dla banku.

Nasza Kancelaria oferuje kompleksowe wsparcie dla osób spłacających kredyty hipoteczne oparte na WIBOR. Oferujemy dokładną analizę Twojej umowy kredytowej, weryfikację, czy bank wypełnił wszystkie obowiązki informacyjne, a także przygotowanie indywidualnej strategii działania. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości możemy reprezentować klientów w negocjacjach z bankiem oraz w postępowaniach sądowych, wykorzystując najnowsze orzecznictwo TSUE i krajowe przepisy ochrony konsumentów.

Współpraca z naszą Kancelarią pozwala zyskać pewność, że Twoje prawa będą skutecznie chronione, a każda decyzja poprzedzona zostanie staranną analizą ryzyk i korzyści. Wyrok TSUE pokazuje, że wiedza o obowiązkach informacyjnych banku może realnie wpływać na wysokość rat i koszty kredytu. Nie zwlekaj – skontaktuj się z nami już dziś, aby sprawdzić, czy Twoja umowa kredytowa jest w pełni zgodna z prawem i jakie działania możesz podjąć, aby chronić swoje interesy finansowe.

Zapraszamy do współpracy:

tel.: 509-982-577, 12 637-24-57,

e-mail: biuro11@viggen.pl

tel.: 519-140-984,

e-mail.: jak@viggen.pl

 

Przygotowała:

Monika Bednarz

Radca Prawny- p.o. kierownika działu procesowego

Kancelaria Prawna Viggen sp.j.

Zwrot niemieckiego myta – odzyskaj nadpłacone opłaty drogowe!

Zabezpiecz swoje roszczenie o zwrot myta za lata 2022–2027

Kancelaria Prawna KPV wspiera przewoźników w odzyskaniu nadpłaconych opłat drogowych w Niemczech. Nasza procedura jest prosta i bezpieczna – zajmujemy się większością formalności, a Państwo śledzą postęp sprawy w systemie BALM.

Jak przebiega procedura?

  1. Formularz i dokumenty od klienta
    Przekazujemy formularz i wskazówki dotyczące dokumentacji potrzebnej do wniosku.
  2. Przygotowanie wniosku przez kancelarię
    Na podstawie przesłanych danych przygotowujemy kompletny wniosek w systemie BALM i zestaw dokumentów gotowych do wysyłki.
  3. Wysłanie dokumentów do BALM
    Klient drukuje, podpisuje i wysyła wniosek do niemieckiego urzędu.
  4. Szansa na zwrot środków
    Złożenie wniosku daje realną możliwość odzyskania nadpłaconych opłat, decyzję podejmuje urząd BALM.

Dlaczego warto skorzystać ze wsparcia naszej kancelarii?

  • Oszczędność czasu i spokój – my zajmujemy się większością formalności.
  • Bezpieczeństwo prawne – działamy zgodnie z procedurą niemieckiego urzędu BALM.
  • Monitorowanie sprawy – dostęp do dokumentów i statusu wniosku w systemie BALM.
  • Wsparcie w dalszych etapach – doradzamy i reprezentujemy w razie potrzeby.

 

Zapraszamy do współpracy:

tel.: 509-982-577, 12 637-24-57,

e-mail: biuro11@viggen.pl

tel.: 519-140-984,

e-mail.: jak@viggen.pl

 

Zmiany w przepisach transportowych od 2026 roku. Busy 2,5–3,5 t pod nowymi obowiązkami – co to oznacza dla przedsiębiorców?

Od 1 lipca 2026 r. wejdą w życie kolejne zmiany w unijnych regulacjach transportowych, które znacząco wpłyną na działalność firm wykorzystujących pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej od 2,5 do 3,5 tony. Zmiany te są elementem Pakietu Mobilności i mają na celu dalsze uszczelnienie rynku transportowego w Unii Europejskiej.

Dla wielu przedsiębiorców oznacza to konieczność ponownej analizy dotychczasowych praktyk transportowych, nawet jeśli transport nie jest głównym profilem ich działalności.

Nowa rzeczywistość dla busów w transporcie międzynarodowym

Do tej pory pojazdy o DMC do 3,5 t często funkcjonowały poza rygorem przepisów właściwych dla klasycznego transportu ciężarowego. Od 2026 roku podejście to ulega zasadniczej zmianie – busy wykorzystywane w międzynarodowym przewozie rzeczy będą objęte znacznie szerszym zakresem regulacji, w tym obowiązkiem stosowania tachografów.

Co istotne, nowe regulacje nie rozróżniają, czy transport jest główną działalnością firmy, czy jedynie jej uzupełnieniem. Liczy się faktyczny charakter wykonywanych przewozów, a nie branża, w której działa przedsiębiorca.

Jednym z najczęstszych źródeł problemów podczas kontroli jest błędne zakwalifikowanie przewozu. Przepisy odróżniają:

  • przewóz zarobkowy, wykonywany odpłatnie,
  • przewóz na potrzeby własne, który może korzystać z określonych wyłączeń.

Granica między tymi dwoma rodzajami przewozu bywa w praktyce bardzo cienka. O jej przekroczeniu decydują często nie same przejazdy, lecz:

  • sposób fakturowania,
  • zapisy umów z kontrahentami,
  • wewnętrzna organizacja transportu w firmie.

Nawet pojedynczy element, taki jak wykazanie kosztu transportu na fakturze, może przesądzić o uznaniu przewozu za zarobkowy, a w konsekwencji – o nałożeniu obowiązków transportowych.

W ostatnich latach organy kontrolne coraz częściej analizują nie tylko pojazd i kierowcę, ale również dokumentację przedsiębiorcy. Kontrole obejmują m.in.:

  • faktury sprzedażowe,
  • umowy handlowe,
  • sposób rozliczania kosztów dostawy,
  • zgodność dokumentów z faktycznym przebiegiem przewozów.

W praktyce oznacza to, że nawet poprawnie wykonany przewóz może zostać zakwestionowany, jeżeli dokumenty sugerują inny, np. zarobkowy charakter transportu.

 

2026 rok – wzrost ryzyka kontroli i sankcji

Zmiany przepisów idą w parze z zapowiedziami intensyfikacji kontroli, szczególnie w transporcie międzynarodowym. Przedsiębiorcy muszą liczyć się z tym, że:

  • kontrole będą prowadzone częściej i w sposób skoordynowany między państwami UE,
  • sankcje za naruszenia będą dotkliwe finansowo,
  • w skrajnych przypadkach możliwe będzie wstrzymanie dalszego przewozu.

Z perspektywy firmy oznacza to realne ryzyko przestojów, strat finansowych oraz utraty wiarygodności wobec kontrahentów.

Doświadczenie pokazuje, że przedsiębiorcy najczęściej zgłaszają się po pomoc dopiero po kontroli. Tymczasem właściwa analiza przeprowadzona odpowiednio wcześnie pozwala:

  • zidentyfikować ryzyka zanim staną się problemem,
  • dostosować model transportowy do aktualnych i nadchodzących przepisów,
  • uniknąć kosztownych korekt i sankcji.

Rok 2026 to moment graniczny – po jego przekroczeniu „nieświadomość przepisów” przestaje być jakimkolwiek argumentem.

 

Wsparcie Kancelarii Prawnej Viggen

Kancelaria Prawna Viggen wspiera przedsiębiorców w bezpiecznym dostosowaniu działalności do zmieniających się przepisów transportowych. Nasze wsparcie obejmuje m.in.:

  • analizę charakteru wykonywanych przewozów,
  • ocenę dokumentacji i modeli rozliczeń,
  • identyfikację obowiązków wynikających z prawa unijnego i krajowego,
  • bieżące doradztwo prawne w zakresie transportu drogowego.

Pracujemy z firmami, dla których transport jest zarówno głównym obszarem działalności, jak i jej elementem pomocniczym – produkcją, handlem, e-commerce czy usługami.

Zmiany w przepisach transportowych nie muszą oznaczać chaosu ani ryzyka dla firmy. Odpowiednie przygotowanie pozwala zachować ciągłość działalności i spokój w obliczu nadchodzących kontroli.

Jeżeli chcesz sprawdzić, jak nowe regulacje wpłyną na Twoją firmę i jakie działania warto podjąć już dziś – zapraszamy do współpracy z Kancelarią Prawną Viggen.

 

Zapraszamy do współpracy:

tel.: 509-982-577, 12 637-24-57,

e-mail: biuro11@viggen.pl

tel.: 519-140-984,

e-mail.: jak@viggen.pl

 

Przygotowała:

Anna Nieć-Mrzygłód

Dyrektor Generalny

Kancelaria Prawna Viggen sp.j.

 

 

Wieloletnia i wyjątkowo trudna sprawa karna zakończona pełnym uniewinnieniem

Z dumą informujemy, że po kilku latach intensywnego postępowania karnego, zakończonego wieloma rozprawami przed sądem, reprezentowany przez naszą kancelarię klient – funkcjonariusz Policji – został całkowicie uniewinniony od wszystkich stawianych mu zrzutów.

Sprawa dotyczyła użycia broni palnej przez policjanta podczas wykonywania czynności służbowych, w dynamicznej i nieprzewidywalnej sytuacji operacyjnej. Od samego początku było to postępowanie o ogromnym ciężarze gatunkowym, wymagające nie tylko doskonałej znajomości prawa karnego, ale także praktycznych realiów służby policyjnej oraz zasad użycia środków przymusu bezpośredniego.

Postępowanie trwało kilka lat, w jego toku przeprowadzono obszerne postępowanie dowodowe, przesłuchano licznych świadków oraz analizowano specjalistyczne opinie. Sprawa była wielowątkowa, a jej wynik miał fundamentalne znaczenie zarówno dla sytuacji procesowej klienta, jak i dla oceny odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy wykonujących obowiązki służbowe w warunkach realnego zagrożenia.

Obronę w sprawie prowadził mecenas Marek Maślanka, którego doświadczenie procesowe i konsekwencja w działaniu miały kluczowe znaczenie dla końcowego rozstrzygnięcia. W prace nad sprawą od samego początku zaangażowana była niemal cała kancelaria, a merytoryczny nadzór oraz strategiczne przygotowanie zapewniał Prezes Kancelarii, Prof. SGMK dr Mariusz Miąsko.

W toku postępowania kancelaria współpracowała również z niezależnymi rzeczoznawcami i ekspertami z zakresu strzelectwa oraz użycia broni palnej, którzy od lat wspierają nas w najbardziej wymagających sprawach karnych, a których to wiedza pozwoliła na rzetelną ocenę realiów służby oraz zasad proporcjonalności stosowania siły w sytuacjach zagrożenia Ich wiedza pozwoliła na rzetelną ocenę okoliczności użycia broni palnej oraz realiów, w jakich działał funkcjonariusz.

Sąd, po przeprowadzeniu wszystkich dowodów i wielokrotnych rozprawach, nie podzielił zarzutów aktu oskarżenia, wydając wyrok uniewinniający.

Sprawa spotkała się również z szerokim zainteresowaniem mediów ogólnopolskich. O przebiegu postępowania oraz uniewinniającym wyroku informowały m.in. media grupy Onet.

https://wiadomosci.onet.pl/krakow/final-glosnej-sprawy-z-podhala-wszyscy-sedziowie-odmowili-orzekania-w-tej-sprawie/we3fh28)

 

To rozstrzygnięcie stanowi ogromny sukces całego zespołu kancelarii i potwierdza, że w sprawach najtrudniejszych, wymagających czasu, cierpliwości i kompleksowego podejścia, kluczowe znaczenie ma doświadczenie, praca zespołowa i pełne zaangażowanie.

 

Anna Nieć-Mrzygłód – Dyrektor Generalny Kancelarii Prawnej Viggen, jednogłośnie wybrana Koordynatora Zadania Wsparcia dla Biznesu w Sekcji GRAI ds. Polityki rozwoju sztucznej inteligencji przy Ministerstwie Cyfryzacji

Z przyjemnością informujemy, że Anna Nieć-Mrzygłód – Dyrektor Generalny Kancelarii Prawnej Viggen, ekspert w zakresie prawa pracy, prawa zamówień publicznych, ekonomii i prawa gospodarczego, została jednogłośnie wybrana przez członków Sekcji ds. Polityki rozwoju sztucznej inteligencji GRAI przy Ministerstwie Cyfryzacji na Koordynatora Zadania Wsparcia dla Biznesu w ramach Sekcji. Wybór ten jest wyrazem najwyższego zaufania do jej kompetencji naukowych, biznesowych i eksperckich oraz uznaniem dla jej wieloletniego wkładu w rozwój prawa i innowacyjnych rozwiązań technologicznych w Polsce.

Więcej

Prof. u. dr Mariusz Miasko jednogłośnie wybrany Koordynatorem Zadania ds. Regulacji Prawnych i Etyki AI w Sekcji ds. Polityki rozwoju sztucznej inteligencji GRAI przy Ministerstwie Cyfryzacji

Z przyjemnością informujemy, że prof. SGMK dr Mariusz Miasko został jednogłośnie wybrany przez członków Sekcji ds. Polityki rozwoju sztucznej inteligencji Grupy Roboczej ds. Sztucznej Inteligencji (GRAI) przy Ministerstwie Cyfryzacji na Koordynatora Zadania – Regulacje Prawne i Etyka AI. Wybór ten jest wyrazem nie tylko ogromnego zaufania do jego kompetencji naukowych i eksperckich, ale także uznaniem dla jego wieloletniego wkładu w rozwój prawa technologii i norm etycznych związanych z nowymi technologiami.

Więcej